ErotischeVerhalen.com: Verlangen naar studententijd door Dorien

"Ja er is airco vanavond", reageer ik in de Whatsapp van de jaarclub. Direct gevolgd door een wanhopige emoji en de toevoeging: "zoals al 3x gemeld". Vanavond is het een van de vier jaarlijkse avonden, waarop we als jaarclub nog bij elkaar proberen te komen. Wisselend wordt de organisatie verlegd en voor deze keer ligt de verantwoordelijkheid voor de organisatie bij mij met Karlijn als secondante. En hoewel het weer net als in de rest van Europa heet is, wil een deel van de meiden niet buiten op een terras zitten, maar binnen met een airco. Het had me al de nodige tijd gekost om een ronde door de stad te maken op zoek naar een locatie waar we binnen konden zitten met de groep en dan ook nog airco hadden. Dat het me wat extra tijd gekost had, was nog tot daar aan toe, maar het drukte me vooral met de neus op de feiten hoe de tijden veranderd zijn. Vroeger zagen we elkaar wekelijks en deelden we alles met elkaar, niet in de laatste plaats alle smeuïge details over onze liefdelevens. Gaandeweg was het allemaal veel burgerlijker geworden en hoewel nog steeds leuk en gezellig, had het van mij wel wat minder burgerlijk gemogen. Als de rust in de app-groep is teruggekeerd en zo ongeveer iedereen tegen iedereen "Tot vanavond" gezegd heeft, ga ik nog even lekker in de zon liggen tot het tijd is om te douchen en aan te gaan kleden. Omdat Olivier voor zijn werk naar het buitenland is, gebruik ik de douche om mezelf nog even lekker te verwennen na al die zon op mijn lijf. Als ik bij het café-restaurant kom, is Karlijn al aanwezig en heeft ze al door gekregen welke tafel voor ons is. We zitten achterin, waardoor praten geen probleem zal zijn en we niet ‘gestoord' zullen worden door mensen bij de bar en terrasgangers die in en uit lopen voor het toilet. "Het is nog net uit te houden...", geeft Karlijn na onze begroeting aan, dat ze het maar warm vindt. "Je had je ook wat minder chic en wat luchtiger kunnen kleden...", lach ik haar toe. Karlijn heeft redelijk wat stof om haar lijf, terwijl ik in een luchtig zomerjurkje met een string en een paar instappers eronder naar het restaurant gekomen ben. Karlijn lacht: "Jij komt van huis, de rest van hun werk.". Ze knipoogt erbij om aan te geven dat mijn outfit iets te ‘summer casual' is voor de kantooromgevingen waar de meeste van de jaarclubgenotes in werken. Na nog wat burgerlijk geklets over waar Karlijn heeft kunnen parkeren en of het een drukke dag op haar werk was, druppelen de andere meiden binnen en gaan de gesprekken onderling over carrières en (gezins)levens. Ondanks de airco is het niet heel koel en het zwoele weer is ook binnen nog te merken. Tijdens het eten, dwalen mijn gedachten stiekem af naar stoute belevenissen. Niet meer om ze, zoals vroeger op te biechten, maar voor mijn eigen plezier. Gewoon terug denken aan wat stout en lekker was en wat ik vroeger maar wat graag had willen opbiechten tijdens onze meidenavonden. Het doorbreekt voor mij ook nog enigszins het burgerlijke gevoel. Als er na het hoofdgerecht een mooi moment is om even te gaan plassen, maken daar meer meiden gebruik van. Als ik opsta, kan ik ook weer eens richting de bar kijken, waar ik de hele tijd met de rug naar toe gezeten heb. Als vanzelf scan ik de ruimte en als ik bij de bar vier leuke jongens zie zitten die overduidelijk student zijn, prikkelt het toch mijn fantasie. De meeste meiden van de jaarclub vielen vroeger als een blok voor dat soort jongens en als we wat jaartjes jonger en vrijgezel waren geweest, dan had er een hoop geflirt geworden. Nu is dat echter niet het geval en gaan we in colonne richting de WC's. Onderweg kijk ik nog even naar de vier jongens aan de bar en probeer in te schatten van welke vereniging ze zouden zijn. De gedachten verdwijnen weer snel als ze uit het zicht raken als ik het gangetje naar de WC's in ga. Omdat we met een groep zijn en het aantal WC's beperkt is, staan we al direct met vier meiden op de gang te wachten. Als ik plotseling vanuit mijn ooghoek een van de jongens aan zie komen lopen, zet ik subtiel een stapje naar achter, waardoor ik de doorgang in het niet al te brede gangetje versper. "Zou ik er even langs mogen?", vraagt de jongen als hij mij moet passeren. "Leuke jongens zoals jij altijd...", glimlach ik naar hem als ik een stapje naar voren doe. De jongen loopt langs me en of hij het met opzet doet, kan ik niet inschatten, maar hij raakt me duidelijk aan tijdens het passeren. Hoewel mijn vriendinnen de opmerking gehoord moeten hebben, wordt er niet op gereageerd. Waarschijnlijk omdat ze het wel gewend zijn dat ik altijd speels en flirterig doe tegen mannen. Als Sophie en Floor uit het toilet komen, gaan de volgende naar binnen en staan we nog maar met twee meiden op de gang te wachten. Er is nu wat meer ruimte in de gang, maar als ik de jongen van zojuist uit het herentoilet zie komen, doe ik een stapje naar achteren. Charlotte staat voor me en heeft niets in de gaten, maar vanuit mijn ooghoek zie ik een lichte grijns op het gezicht

Verlangen naar studententijd (vm:een-op-een, 8524 words)
Auteur: Dorien	Toegevoegd: Aug 01 2026	Kijkers/Lezers: 512/457 [89%]	Waardering (verhaal): 9.67 (3 stemmen)
Naarmate de leeftijd en de burgerlijkheid toeneemt, verlang je soms terug naar de goede oude studententijd. Gelukkig kon ik voor een avond weer een beetje terug in de tijd...