ErotischeVerhalen.com: Hoe heette zo ook alweer? door MindsEye

Ik greep de handen van de persoon naast me en blèrde mee uit volle borst: "Hope... Joanna, give me hope!" De rest wist ik niet meer, dus ik maakte het af met "lala lala lalalaLA!" Om me heen hoorde ik diverse andere verbasteringen van het lied. Ik had het enorm naar mijn zin. Een reünie van mijn brugklas. Eens kijken hoe het afgelopen was met iedereen uit die tijd. Antwoord op de vragen die ik mezelf weleens stelde. Welke dromen waren gerealiseerd? Had Joris zijn eigen zaak opgericht, zoals hij altijd beweerde dat hij zou doen? Sofia... het mooiste meisje van de klas, was zij naar Milaan verhuisd om daar model te worden? Mijn naamgenoot Martin, was die inmiddels sportinstructeur? En hoe was het afgelopen met... verdomd, hoe heette ze ook alweer? Dat stille, magere meisje dat altijd achterin de klas zat? Dat helaas weleens het slachtoffer was geweest van Joris en zijn kornuiten. De meeste van mijn vragen waren beantwoord, behalve die laatste. Joris was franchiseondernemer van een doe-het-zelfzaak, zijn tweede huwelijk was aan het spaak lopen omdat meneer niet van de andere vrouwen af kon blijven, Sofia was gelukkig getrouwd maar woonde niet in Milaan, Martin was badmeester geworden en tot mijn grote verbazing was hij nu aan het schuifelen op "A Groovy Kind of Love" met Shayla, een Antilliaans meisje dat maar een jaar bij ons in de klas had gezeten. Zelf liep ik naar de bar en bestelde nog een wijntje. Veel te zoete prosecco, precies zoals op de schoolfeestjes van vroeger. Het feit dat het niet smaakte, maakte het juist zo lekker. Het was net als de muziek, die zo hard stond dat je eigenlijk geen gesprek kon voeren en naar elkaar toe moest leunen om elkaar verstaanbaar te maken. The good old days... toen we nog jong en onschuldig waren. Ik zag Nikki, het meisje met wie ik voor het eerst had gekust, en zwaaide vrolijk naar haar. Heel misschien, als ik het goed zou aanpakken, zou ik haar deze avond opnieuw kussen. Ik knipoogde en hoopte dat het overkwam op deze afstand. Nikki keek verre van geamuseerd naar mij. Oké, mijn kansen werden kleiner. Waarschijnlijk was ze getrouwd. Er was iemand naast me komen staan aan de bar. Ze bestelde een tonic. De barman liep twee keer zo hard om voor haar het drankje te halen als hij voor mij had gelopen. Toen ik opzij keek, begreep ik precies waarom. Wat een godin stond er naast me. Ze had zwart haar dat ze los droeg en dat tot over haar schouders viel, zo zwart dat het bijna glom. Haar korte truitje liet haar armen bloot en onthulde een scala aan kleurrijke tatoeages. Ik draaide me verder naar haar toe en keek recht in haar open, ronde gezicht. Haar ogen waren blauw en twinkelend, haar neus en wenkbrauw waren beide gepiercet. Toen ze glimlachte, begon haar hele gezicht te stralen en zei ze: "Hallo Martin. Leuk je weer te zien." Tenminste, ik nam aan dat ze dat zei, want de muziek was zo hard dat ik het niet zeker wist. En ik wist ook bij god niet met wie ik hier stond te praten, want ik herkende haar niet. Ik liet mijn ogen afdwalen naar waar haar naamplaatje zou moeten zitten, zoals we dat allemaal op onze linkerborst droegen. Zodra ik dat deed, werd ik afgeleid door haar strakke truitje, dat zich om haar weelderige borsten spande, maar gelukkig nog behoorlijk wat decolleté liet zien. Het lukte me niet mezelf ervan te weerhouden even te staren. Ze merkte het en tot mijn grote verrassing lachte ze een klaterende lach die ik zelfs boven de muziek uit kon horen. Ze boog zich voorover, ik rook de zoete geur van haar parfum en met een warme hand op mijn arm zei ze: "Kijk niet al het moois eraf." Ik wilde een verontschuldiging stamelen, maar ze was alweer weg, de dansvloer op. Ze bewoog met een zelfvertrouwen dat ongeëvenaard was in de ruimte en danste met de gratie van een gazelle, ondanks haar weelderige figuur. Zelfs de andere Martins jeugdliefde, Shayla, danste niet zoals zij danste. Ze kwam me nauwelijks bekend voor. Toch zou ik haar moeten kennen, maar wie was ze? Ik keek de ruimte rond en benoemde zoveel mogelijk van de aanwezige dames bij naam... ze schoten me niet allemaal te binnen. Joris kwam naast me staan, met een biertje in zijn hand. Hij keek, net als ik, zijn ogen uit. Hij leunde naar me toe en schreeuwde over de muziek heen: "Jezus, wat is die meid veranderd, zeg." Zijn kompaan Floris kwam er ook bij en bulderde: "Over lelijke eendjes

Hoe heette zo ook alweer? (vm:een-op-een, 3919 words)
Auteur: MindsEye	Toegevoegd: Aug 11 2026	Kijkers/Lezers: 113/98 [87%]	Waardering (verhaal): 9.50 (2 stemmen)
Net als in "Jeugdliefde" wordt iemand herenigd met iemand van vroeger.