Klik hier voor de eerste 75 regels van het verhaal

bijzonders. Een neus die een tikje te groot was. Een grijze slobbertrui 
die tot ver over haar broekrand hing, een blauwe spijkerbroek. Haar 
ogen flitsten zenuwachtig heen en weer en ontweken de mijne, hoewel ze 
wel contact zocht. Met een wonderbaarlijk lieve stem zei ze: "Hoi, ik 
ben BlissSearcher," en daarna voegde ze er nauwelijks hoorbaar aan toe, 
"maar ik heet Carla." 

Natuurlijk stond er geen BlissSearcher op haar paspoort, maar waarom
moest haar naam nou weer net beginnen met een k-klank? "Hoi, 
C-C-C-Caaahahrla," wist ik eruit te persen. Voor het toevoegen van mijn 
eigen naam ontbrak mij de moed. Geweldig, stotteraar ontmoet meisje met 
sociale fobie. Recept voor een ramp, hoe gingen we in godsnaam een 
gesprek voeren? En ik moest ook toegeven, in mijn hoofd had ze er 
anders uitgezien. Volle borsten, lange haren, heldere ogen die brutaal 
rondkeken en een sexy strakke jurk die elke man uitdaagde. Maar ja, 
meisjes met sociale fobieën zien er niet zo uit. En eerlijk is eerlijk, 
ik was ook niet de donkere surfgod met wasbord en minimaal achttien 
centimeter in zijn broek die zij misschien verwacht had. 

Om maar iets te doen te hebben, gebaarde ik naar de stoel, om haar een
plaats aan te bieden. Stommeling, dacht ik bij mezelf, ik had op zijn 
minst op moeten staan om die stoel voor haar aan te schuiven. 
BlissSearcher, nee, Carla moest ik zeggen, nam plaats en haar ogen 
richtten zich op de tafel voor haar. "Drinken?", wist ik eruit te 
krijgen zonder te haperen. Ze keek snel even op, maakte even oogcontact 
en knikte. Ik reikte haar de Sprite aan. Carla nam een slokje. Ondanks 
het geroezemoes in het café hoorde ik haar tanden tegen het glas 
tikken. 

En we zaten in stilte. Ik probeerde te bedenken wat ik haar kon vragen,
maar elke vraag die ik kon bedenken begon met de verkeerde 
letters...die verdomde stottertong van me. Carla was ook niet echt 
hulpvaardig, ze bleef niet alleen zwijgen, maar ze keek ook vooral naar 
haar eigen handen die ze op haar schoot hield. Maar opeens zag ik 
het...subtiele bewegingen van haar schouders. Ze bewoog haar 
armen...dus haar handen. En ik voelde een flits van lust door me heen 
schieten. Was ze zich hier, in een vol café, aan het bevredigen? Oh 
God, als dat waar was, dan was ze net zo ongeremd geil in het echte 
leven als online. 

Maar nee. Mijn telefoon begon te trillen en ik begreep meteen wat ze had
gedaan: ze had me via Discord een bericht gestuurd. Ja, een bericht van 
BlissSearcher. "Ik ben erg nerveus. En dan weet ik niet wat ik moet 
zeggen." 

Ik las het bericht en ik keek haar aan. Een kort ogenblik keek ze me ook
aan, maar ze wendde al snel haar blik af. Met trillende handen reikte 
ze weer naar haar glas. "S-s-sssssnap ik," bracht ik uit. Ze keek weer 
even op en glimlachte kort. Ik werd onverwacht getroffen door hoe open 
en lief haar gezicht eruit zag als ze lachte. De glimlach verdween 
echter even snel als die was gekomen toen ze doorhad dat ik naar haar 
keek. 

Ik merkte dat ik wanhopig zocht naar een compliment, iets om te zeggen
wat lief was, om misschien haar pantser te doorbreken, maar mijn tong 
en lippen voelden aan alsof ze van ijzerdraad waren, maar wel dermate 
flexibel dat ze meteen in de knoop zouden zitten als ik ook maar zou 
proberen iets te zeggen. Ik deed twee pogingen, maar ik moet eruit 
hebben gezien als een vis op het droge die naar lucht hapte, want ik 
slaagde er niet in om enig geluid te produceren. Daarom pakte ik maar 
mijn telefoon en deed wat zij deed: ik stuurde een bericht. Ik typte: 
"Je hebt een leuke lach.", en ik voegde een smiley toe. Carla reageerde 
met een blozende emoji en bloosde zelf ook. Ik zag haar weer typen: 
"Dank je wel. Jij ziet er best lief uit." 

We zaten weer even in stilte. Toen verscheen er weer een berichtje van
haar op mijn Discord. "Normaal zijn we echt minder verlegen...". 

"Ja," typte ik terug. En weer liet mijn creativiteit me in de steek.
Waarom, waarom ging het online zo gemakkelijk en in het echt zo 
moeilijk? Het kostte me zo veel energie en ik voelde dat ik moe werd. 
Ik onderdrukte een geeuw. 

Carla was blijkbaar toch oplettender dan ik dacht, want ik kreeg weer
een berichtje. "Verveel ik je? Je moet gapen...". 

Eindelijk kon ik een echt antwoord geven. Ik probeerde het eerst hardop.
"Neeheenee....", en daarna volgde vrijwel perfect: "Ik ben moehoe." Ik 
wilde nog toevoegen: "korte nacht", maar daar liet mijn spraakvermogen 
me weer in de steek. Dus ik pakte mijn telefoon weer. Ik typte: "Ik ben 
nadat we elkaar spraken nog twee uur doorgegaan. Reddit captions en 
PMV's. Ik wilde wel stoppen, maar...." 

Carla keek op, nu met een vreemde schittering in haar ogen die ik wel
herkende uit de spiegel en bewoog even onrustig. Mijn bekentenis deed 
haar iets. "Ik maar een uurtje. BBC en bikinibabes. Ik had een alarm 
gezet, als ik spanning heb ga ik door tot..." 

Toen ik dat las, voelde ik een zachte kriebel in mijn buik en de
opwinding begon vastere vormen aan te nemen. Maar vergeleken bij wat we 
normaal bespraken, was dit niets. Normaal vlogen de gifjes en 
expliciete boodschappen over en weer. Het was bijna onmogelijk me voor 
te stellen dat Carla en BlissSearcher dezelfde persoon waren. Maar 
goed, dat zou zij ongetwijfeld ook vinden van TongueTwister en van mij. 


Maar de conversatie was nu in elk geval op bekender terrein. En al waren
wij in de echte wereld vreemden, zo half in de digitale wereld kon ik 
best gebruiken wat ik over haar had geleerd. Ze werd enorm getriggerd 
door grote borsten. Ik trok de stoute schoenen aan en ik zocht even 
tussen mijn afbeeldingen in mijn galerij. Ik vond de juiste en voegde 
die toe aan mijn bericht aan haar. Ik typte: "Voelt het vertrouwder en 
bekender als je kunt geilen op van deze borsten?", maar ik veranderde 
"geilen op" snel in "genieten van". Ik stuurde het gifje van Angela 
White in haar gele coltrui en haar wiegende grote borsten en die 
boodschap... en kreeg meteen spijt dat ik het had gedaan. Waar zat mijn 
verstand? We waren in het openbaar. Carla pakte haar mobiel om het 
bericht te lezen.Ik had het apparaat bijna uit haar handen gerukt. Ik 
wilde mijn excuses al aanbieden, maar ik kwam niet verder dan 
"Ssssoho...sssso...". 

Maar ik kreeg een berichtje terug: "Hihi." Dat liep nog net goed af. Ik
kreeg meteen erachteraan een berichtje: "De beschermheilige van ons, 
gooners." Carla slaakte ook een zucht en ik zag heel even het puntje 
van haar tong tussen haar lippen. Toen ik dat las en hoorde, kreeg ik 
onmiddellijk een stijve. 

Heel even ontspanden we allebei, alhoewel mijn broek wat begon te
knellen. Wat nu? Normaal volgde op een gif een antwoord, een ander 
gifje, een lustvolle emoji, of hetgeen wat ik het alleropwindendst 
vond: "Meer...meer...meer...". Maar hier, in een vol café met mensen 
die wellicht op onze telefoonschermen konden kijken, bleef het bij een 
korte prikkelende uitbarsting. Toch volgde er verder niets. Ik typte: 
"Wil je nog wat drinken?" Carla keek naar haar glas, het was nog meer 
dan voor de helft gevuld. Mijn glas was zelfs nog helemaal vol. 
Desondanks zei ze, "Cola zero", hardop, tot zowel mijn verbazing als 
schrik. Verbazing omdat ik haar stem hoorde, schrik omdat die drank met 
die verdomde kloterige k-klank moest beginnen. Ik probeerde mijn 
plotselinge paniek te verbergen en liep naar de bar. Hoe ging ik dit 
aanpakken? Ik kon de bestelling natuurlijk typen op mijn telefoon en 
laten zien...maar wat als ik per ongeluk het scherm minimaliseerde en 
het personeel mijn galerij van porno-gifjes zou zien? Of mijn 
conversatie met BlissSearcher? Het maakte me bang...maar toen bleek dat 
de barvrouw die zich naar me toe draaide een voluptueuze jonge vrouw 
was in een strak, laag uitgesneden truitje die ik eerder niet had 
gezien, en meteen voelde ik de opwinding weer. Dat waren nog eens 
tieten, zeg! 

De opwinding schoot me te hulp en zonder ook maar een hapering zei ik:
"Cola zero, alsjeblieft." Ik slaagde erin een blik op haar tieten te 
werpen, maar niet te opvallend. De barvrouw merkte het niet, of gaf er 
niets om. Om mezelf niet verder in de verleiding te brengen om te 
staren, draaide ik me half om en keek rond, terwijl ik er nonchalant 
uit probeerde te zien. Carla keek naar me en onze blikken kruisten 
elkaar. En meteen bloosde ik, want ze kende me...ze wist dat ik 
opgewonden was geraakt door de barvrouw. Met een wat verwilderde blik 
pakte haar telefoon. Als een razende bewogen haar 
vingers...ongetwijfeld goed getraind in het bewegen. Ik voelde mijn 
telefoon driemaal trillen en ik keek op mijn scherm. Ik had drie foto's 
van rondborstige pornosterren toegestuurd gekregen van BlissSearcher. 
Het bloed bonsde in mijn slapen...onder andere. 

"Je cola zero", zei de barvrouw en ik schrok me wezenloos, bang dat ze
gezien had wat ik aan het bekijken was. "Dat is 3,25." 

Ik rekende af met mijn telefoon, die ik zorgvuldig met het scherm naar
beneden hield, boven de pinautomaat. Met de cola zero in mijn hand liep 
ik terug naar ons tafeltje. Carla had haar glas Sprite snel 
leeggedronken. Ik zette het nieuwe glas voor haar neer. Toen ik ging 
zitten, voelde ik mijn spijkerbroek weer knellen. Mijn erectie moest 
duidelijk te zien zijn voor iemand die erop zou letten. Of Carla het 
type was om erop te letten wist ik niet zeker, maar ik vermoedde van 
wel. Vreemd dat ik me er zo voor schaamde, in de Discordserver waren 
genoeg foto's te vinden van mijn stijve. 

Carla was weer aan het typen en al snel kwamen de berichten. "Dank je"
en "Je hebt me je naam nog steeds niet gezegd. Je heet naar ik aanneem 
niet echt TongueTwister?" 

Ik twijfelde even of ik haar mijn echte naam moest geven. Stel je voor
dat ze mijn hele identiteit zou ontdekken...al deelden we een fetish, 
we deelden ook de schaamte. Maar zij had me ook de hare gegeven, dus ik 
had het gevoel dat ik haar wel iets schuldig was. "Martin", stuurde ik 
haar. "Dag Martin". 

En nu werd het weer stil, zowel in de echte wereld als op Discord. We
namen allebei een slok van onze drankjes en ontweken elkaars blikken. 
Rondom ons was het langzaam drukker geworden en ik kon flarden van de 
gesprekken van anderen horen. Losse woorden, zonder betekenis. Ik was 
jaloers op hoe makkelijk andere mensen de woorden uit hun mond konden 
laten stromen. Ik was jaloers op een stelletje rechts van ons dat een 
zacht gesprek voerde, hun handen op tafel en verstrengeld. Ik was 
jaloers op een drietal mannen met sportassen om hoe goed en masculien 
ze eruit zagen. Carla zag hen ook. Ze had haar telefoon weer gepakt en 
ik zag haar typen, swipen en scrollen. Ik opende mijn eigen Discord-app 
en hoopte op een bericht, foto of gifje, maar ik zag niet eens dat ze 
aan het typen was. Ik keek weer even op naar het stelletje bij ons in 
de buurt en stelde me voor dat zij naakt op de tafel klom zodat haar 
vriend haar kutje kon likken. En zij mij kon aankijken terwijl dat 
gebeurde. 

Mijn telefoon trilde weer, ik had een bericht. "Ik moet iets kwijt,
Martin," had BlissSearcher geschreven. 

"Shoot," schreef ik terug. 

In plaats van te typen keek Carla me aan. Ik hoopte daar lust en
verlangen te zien, ik zag echter paniek. "Sorry", wist ze uit te 
brengen en ze pakte haar telefoon, stond op en liep weg. Ik wilde 
vragen wat er mis was, waar ze heen ging, maar die verdomde stotter 
blokkeerde me weer net op het verkeerde moment. Ik kon me nog net 
beheersen haar pols beet te pakken. 

Carla liep echter niet de deur uit. Ze liep het damestoilet in. Ik
slaakte een zucht van verlichting. Ze ging dus niet weg. Misschien was 
de opwinding te sterk en moest ze gewoon even naar de toiletten om...oh 
god, dat idee maakte me gek. Toen mijn telefoon trilde, greep ik hem 
als een bezetene. Ik had echter alleen een kort berichtje van haar. "Ik 
moest weg daar. Ik dacht dat iedereen naar ons keek." 

Een klein verschil tussen ons. Ik kon de echte wereld, de personen,
makkelijker als voeding voor mijn fantasieën gebruiken. Voor haar leek 
dat meer een bron van angst te zijn. Ik wilde haar wel troosten, maar 
het enige dat ik kon typen was: "Ze zijn meer met zichzelf bezig dan 
met ons. Maar voor ik dit had kunnen verzenden, kwam er al een 
berichtje binnen. "Maar hoe je naar de barvrouw keek, dat gifje van 
Angela en die foto's die ik stuurde...daarvan kreeg ik..." 

Ik wiste snel mijn niet-verzonden bericht. Ik herkende wat ze deed, het
was goonflirten, proberen me een reactie uit te lokken. Ik typte: "Wat 
kreeg je? Je mag het wel zeggen." 

Haar reactie terug was: "Ik kreeg er....neukjeuk van." 

Ik werd knalrood, ik werd stijver, en alles om me heen, inclusief het
stelletje dat ik in mijn fantasie had opgevoerd, leek te verdwijnen in 
de mistige staat van intense opwinding. Als ik niet in een café had 
gezeten, dan was ik me meteen gaan aftrekken. Dat kon niet, zoveel 
verstand had ik nog net wel, maar dat woord, dat geile woord 
"neukjeuk", dat wij als enige twee Nederlandse gooners op de server 
hadden verzonnen, deed de allesomvattende lust in me ontwaken. Weg was 
de schaamte, de angst. Ik reageerde met een emoji die zijn tong uit de 
mond liet hangen in pure opwinding. Daarna nog twee en toen bijna een 
hele rij. Ik voegde nog toe, totaal nutteloos: "Ik ook." 

Ik zag aan het scherm dat BlissSearcher typte. Het leek een uur te duren
voor haar korte bericht klaar was. "Maar dit café, ik krijg er stress 
van. Ik moet ontstressen." 

Dat was duidelijke taal. Ik had de perfecte gif van een petite meisje
dat de boxer van een grote zwarte man omlaag trok en verbaasd naar 
diens opspringende giga-lul keek, en verzond die, met de flauwe tekst 
"tegenGIF". Tegelijk kreeg ik van BlissSearcher: "Ik ken een goed 
hotel. Met veel privacy". Het bleef stil daarna. Was ik te snel gegaan 
met mijn gif, of die stomme grap? Mijn handen werden vochtig van de 
spanning. Nee, er verscheen een like met een hartjesicoon eronder. En 
toen begon ze weer te typen. En tot mijn grote verbazing las ik: "Wil 
je mee? Samen goonen, jij in het woongedeelte, ik in het 
slaapgedeelte?" 

Als de grond onder me was opengebarsten en me had verslonden, was ik
minder verbaasd geweest dan toen ik haar voorstel las. Dit...dit was 
mijn ultieme droom. Ik moest, wat moest ik...reageren, voor ze dacht 
dat ik nee zou zeggen en zich bedacht! 

"Oh ja, Carla, ik....hmmmmmmmm!!! JA!" 

Vrijwel meteen, alsof het bericht al klaarstond, volgde een bericht met
een link naar een hotel, een routebeschrijving naar dat hotel en een 
tikkie voor de helft van de kosten. Het was een aardig, maar niet 
absurd bedrag. Zonder aarzeling betaalde ik het. Er waren avonden 
geweest waarop ik dit bedrag zonder problemen aan porno en camgirls had 
uitgegeven, dus dit moest zeker kunnen. 

Carla kwam het toilet weer uit. Ze leek wat opgeluchter te zijn dan toen
ze erin ging, maar nog steeds had ze iets schichtigs over zich, alsof 
ze een bang hertje was. Ineens voelde ik dat ik haar wonderbaarlijk 
aandoenlijk vond. Ze keek een kort ogenblik mijn kant op en wees naar 
de deur. Ik dronk mijn glas in één teug leeg en volgde haar naar 
buiten. 

Er stond een koude wind en ik rilde een beetje toen ik buiten kwam.
Carla had geen jas aan, alleen die slobbertrui, maar scheen geen last 
te hebben van de kou. Ze stond voor een Volkswagen Kever, een auto die 
perfect bij haar paste. Zo, terwijl er niemand om ons heen was, was ze 
duidelijk meer ontspannen. Haar stem klonk nog steeds zacht en onzeker, 
maar een stuk helderder dan in het café toen ze vroeg: "Zal ik vast 
vooruit rijden? Of, waar staat jouw auto?" Nu zij sprak, wilde ik niet 
voor haar onderdoen en ik perste eruit: "Éé...héén blok vvvvverderop." 

"Ik zie je daar," zei ze en ze stapte in. Maar voor ze weg kon rijden,
draaide ze haar raampje open. "Of...laat je me ermee zitten?" Er klonk 
oprecht angst door in die vraag. 

Ik vertrouwde mijn stem niet genoeg om hardop te antwoorden, maar ik
schudde mijn hoofd. "Betekent dat dat je komt?" 

Ik knikte. 

Ze deed het raampje dicht, startte de auto en reed weg. Zo snel als ik
kon, liep ik naar mijn auto. Ik wilde haar absoluut niet laten zitten, 
maar ik stierf ook duizend doden bij het idee alleen de lobby van het 
hotel binnen te stappen en te moeten vragen naar het kamernummer. In 
mijn auto stelde ik de navigatie in op het adres dat ze me had gegeven. 
Een kwartier ongeveer...een kwartier om me druk te maken over alles wat 
eventueel mis kon gaan. Zou zij er überhaupt zijn? Ze had mij expliciet 
gevraagd te komen, maar toch... Een kwartier om mezelf voor te stellen 
wat we precies zouden doen...porno kijken, edgen, chatten tot...tot wat 
eigenlijk? Tot de lust ons compleet overnam, tot onze hersens week 
waren van het plezier en God mocht weten wat er dan zou gebeuren. Het 
vooruitzicht was beangstigend en opwindend tegelijk. 

Op de parkeerplaats van het hotel zag ik tot mijn grote opluchting
Carla's Volkswagen staan. Ik stapte uit en nam mijn laptop mee. Goed, 
de volgende hindernis, vragen om mijn sleutel. Ik stotterde altijd meer 
als ik zenuwachtig was, dus ik kon er donder op zeggen dat die k van 
kamer problemen zou opleveren. Met mijn brein onder hoogspanning liep 
ik naar de man in de lobby toe. En ik paste een oud trucje toe. 

"Rrroom 143, please." De man achter de toonbank glimlachte onoprecht
vriendelijk naar me en gaf me mijn sleutel. 

"Here you are, sir. Your wife has already arrived." Hoorde ik nou een
pauze voor en na het woord "wife"? Dacht hij dat ik hier met een hoer 
was? Natuurlijk, in een hotel als dit kwam vast prostitutie voor. Maar 
Carla zag er bepaald niet uit als de standaardprostituee. Misschien zat 
het allemaal in mijn hoofd. Misschien ook niet. Ik liet de man achter 
zijn toonbank, voordat hij over roomservice of wat dan ook kon 
beginnen. Kamer 143 was op de eerste verdieping. Ik stapte de lift 
binnen. Ik kon even ontspannen, niemand lette op me. Eindelijk even 
alleen. Ik werd me weer bewust van de flinke erectie die ik weer of nog 
steeds had. Ik spiedde snel of er een camera in de lift hing en toen ik 
er geen zag, kon ik de verleiding niet weerstaan mijn hand in mijn 
broek te laten glijden. Om hem recht te leggen...dat loog ik tegen 
mezelf. 

Met een ping opende de lift en ik liep de gang door. Het uur der
waarheid. Achter deze deur wachtte BlissSearcher op me, met al haar 
geile ongeremdheid. Eindelijk iemand die me begreep...echt begreep... 

Met mijn keycard opende ik de deur. Ik kwam binnen in een ruimte met een
bed en een klein keukentje. Er zat een deur in de achterste wand, een 
deur naar een klein slaapkamertje voor een kind, en een badkamer. Er 
stond ook een bank tegen de muur en Carla zat erop. Ze had haar laptop 
al open, hetgeen mijn erectie onmiddellijk versterkte. Was ze al vast 
begonnen, in haar ongeremdheid? Ze legde een kaartje op tafel. "Het 
wifiwachtwoord," zei ze. "Gebruik ook je VPN, als je er een hebt." 

Meteen daarna stond ze op. Ze had me niet aangekeken toen ze tegen me
sprak en ze keek geen seconde mijn kant op toen ze naar de deur liep. 
In feite leek ze zelfs haast te hebben bij me weg te komen. Ze had me 
verteld hoe ze het had willen doen, in gescheiden ruimtes, toch voelde 
ik iets van teleurstelling onder de opwinding. Ik ging op de bank 
zitten die nog warm was van haar lijf. Ik rook de geur nog van haar 
parfum, vermengd met de geur van zenuwachtig zweet. Die sensaties 
overvielen me. Het voelde goed, te goed...te goed om waar te zijn. 
Naast opwinding voelde ik ook opeens noodzaak en haast...voor ik het 
wist kon het voorbij zijn...bedorven zijn. Ik nam niet eens de tijd om 
mijn computer op te starten, ik ritste mijn broek open. Het geluid van 
de rits klonk veel harder dan ik had verwacht en van schrik hield ik 
even op. Wat als ze het gehoord had? Wat als ze het gehoord had! Ik 
voelde weer die schaamte, weer die opwinding en ik moest ze beide 
bedwingen. Ik wurmde me uit mijn broek en pakte mijn pik vast. Ik trok 
eraan...het gevoel was warm en troostend. Dit was bekend, dit was 
veilig, dit was lekker. 

Mijn telefoon gaf een ping. Ik greep ernaar met mijn vrije hand. "Zeg
het als je er klaar voor bent?" 

Met één hand typte ik. "Ik ga opstarten." 

Ik wilde iets toevoegen, ik wilde haar laten merken hoe opgewonden ik
was. Maar haar niet overvallen? Hoe moest ik dat doen? Ik typte het 
enige dat me te binnen schoot. "Maar ik moet alles met één hand doen." 

Het bleef even stil. Toen: "Doe je het nu? Ben je aan het..." 

Ze schreef het niet. Helaas. Nee, toch wel, er verscheen een
vervolgbericht: "..pikpompen?" Weer dat lekkere goonerjargon, dat van 
alles in me losmaakte. Ik raakte mijn remmingen kwijt. 

"Ja. De neukjeuk is zo erg dat ik hem niet kan negeren. Ik ga me
helemaal uitkleden terwijl ik opstart." 

Ik gooide mijn telefoon achteloos naast me neer. Met wat gestommel begon
ik me uit te kleden. Misschien hoorde ze me wel. Af en toe stopte ik om 
mijn oren te spitsen en probeerde ik te horen of ik iets opving uit 
haar kamertje. Maar het bleef stil. 

Naakt ging ik weer op de bank zitten en begon weer te masturberen. Mijn
brein werd kleiner, er was geen plaats meer voor schaamte en twijfel, 
maar alleen nog maar voor plezier en zelfverzekerdheid. Ik stuurde 
haar: "Ik zit naakt te pikpompen." 

Ze reageerde eerst met een hartjesemoji, gevolgd door een gifje van een
vrouw die een aftrekbeweging maakte met haar ene hand en me met de 
andere een kushandje toewierp. In mijn mistige brein versmolten haar 
gelaatstrekken met die van Carla. Ik wilde zo graag iets weten, zeker 
weten dat ik niet alleen in deze staat was...zeker weten dat ze niet 
lachend en spottend de deur zou openen en weg zou lopen, dat ik wel 
moest doen wat ik deed: ik legde mijn oor tegen de muur, in de hoop 
iets te horen. De muren van hotels waren notoir dun. Zij zou toch ook 
wel iets doen. Als een echte gooner bleef ik wel trouw pikpompen. Ja, 
ik hoorde iets. Het bed kraakte. Er ging een rilling door me heen. 

Ik kreeg weer een berichtje. "Ik lig op bed. Ik wil getriggerd
worden..." 

Getriggerd.... Hoewel mijn brein warrig was, herkende ik het signaal: ik
moest haar opwinden, haar neukjeuk versterken zodat de gedachte aan 
weglopen niet bij haar op zou komen. Haar kritisch denkvermogen 
overspoelen met lust. Mijn eigen genot moest even wachten, ik had twee 
handen nodig. Als een razende zond ik de gifs. Ik wist wat haar 
triggerde: contrasten. Ik zond een serie gifjes van een tengere 
blondine met een bleke huid, die een enorme zwarte lul afzoog, die die 
lul in haar geschoren kutje leidde met een blik van totale overgave, 
van wie de tietjes, klein en fijn zoals die van Carla, ondergespoten 
werden en die met het sperma speelde...van een mooie vrouw die 
verleidelijk naar de camera lachte en toen de camera haar lichaam 
scande, een stijve pik bleek te hebben, van letterlijke monsterpikken 
in hentai en waarschijnlijk ook gifjes die er niet tussen pasten, maar 
die ik toch maar meezond. Na dit bombardement begon ik mezelf weer als 
bezeten af te trekken tot ik een beginnend orgasme voelde...en hijgend 
liet ik los. Blijven pompen tot je lekt, dan herhalen. Niet klaarkomen. 
Breek de cirkel niet... 

"Klootzak", stuurde Carla, nee BlissSearcher, terug en ik genoot van
haar vulgaire taal, "je maakt mijn neukjeuk zo erg...ik heb zo een 
kriebel in mijn kut." 

Ze stuurde een gif van een vrouw die wijdbeens lag te masturberen. "Ik
lig tussen mijn eigen benen te graaien." Ik reageerde: "Jij bent een 
wrijfhoer voor porno". Er kwam terug: "En jij een trekslet". Nieuw 
jargon. Onze taal werd expliciet en gretigheid en obsessie klonken in 
alles door. Vergeten waren het café, de spanning, de angst, de letter 
k. Deze hotelkamer, onze lust en het volgende bericht, dat was alles 
wat er nog toe deed. Ik kreunde en hoopte dat zij het zou horen. Het 
kon me niets schelen of iemand anders het zou horen. 

Gescheiden door een dunne muur, maar samen in verbeelding, zo vielen we
samen de diepte in. Een gedeelde virtuele orgie tussen haar en mij en 
porno. Ik kreeg een gifje van een vrouw die twee harde pikken tegelijk 
in haar mond nam. "Gulzig" typte ik en vrijwel meteen kreeg ik 
hetzelfde bericht van haar. Ah, onze breinen ontspoorden op identieke 
wijze. Gek van verlangen trok ik, compleet de controle kwijt. Maar mijn 
hele lichaam was erop getraind, urenlang had ik het gedaan, trekken, 
bijna klaarkomen, op tijd stoppen. Dikke druppels voorvocht lekten uit 
mijn pik, maar ik kwam niet klaar. Toen ik BlissSearcher dat vertelde, 
kreeg ik terug: "Mijn kutje is ook drjifnattt". Ik was zo ver heen dat 
ik me aftrok op de typefouten. 

We stuurden nog een paar gifjes over en weer, keken een paar Porno Music
Videos en stuurden opwindende berichten naar elkaar. Opeens was het 
echter helemaal donker buiten. Ik zou het licht aan moeten doen, maar 
dan moest ik opstaan. En samen met BlissSearcher keek ik naar een 
muziekvideo waarin pornosterren tergend langzaam hun bikini's 
uittrokken. Maar wat als ik net opstond op het moment dat Riley Reid 
haar heerlijke kut onthulde? Dan maar trekken in het donker...trekken, 
trekken, lekker trekken zodat de wereld overzichtelijk bleef. Met tien 
centimeter gipsplaat tussen ons lag BlissSearcher zich te vingeren. 

En daar had ik me vergist. Tot mijn grote schrik ging de deur open en
stapte Carla, gekleed in een lang hemd met de onderste knopen dicht, 
binnen. Paniek sloeg door me heen, ik wilde instinctief mijn laptop 
dichtklappen en mijn stijve lul verbergen. Maar het drong tot me door 
dat ik me aan het aftrekken was op iets wat zij me had gestuurd. Carla 
reikte naar het lichtknopje, vond het en knipte het licht aan. Ik kon 
nu duidelijk zien dat zij min of meer in dezelfde ontregelde staat 
verkeerde als ik. Haar piekerige haar was nog piekeriger, ze liep een 
beetje zwaaiend, ze ademde zwaar en onder haar oksels zag ik de 
zweetplekken. Het hemd dat ze aanhad hing open en ik zag de zijkanten 
van haar kleine borsten. De tepels priemden door de stof heen. 

"Trek maar," fluisterde ze. "Ik ben uitgedroogd. Ik pak een glas water."


Ik staarde haar na toen ze naar het keukentje liep. Haar hemd was lang,
maar toen ze zich uitrekte om een glas te pakken, zag ik de onderkant 
van haar billen. Ze was naakt onder het hemd. Ik trok nog even en liet 
los. Carla draaide de kraan open, maar wierp een blik op mij. Ze kon 
mijn pik zien pulseren en weer droop er wat voorvocht van mijn eikel. 
Ze opende haar lippen en zuchtte luid. 

Ik viel diep in totale goonstate toen ik weer begon te trekken.
"Pikpompen...moet pikpompen." Ik realiseerde me niet dat ik degene was 
die zich zo stompzinnig uitte. Toen ik dat eenmaal doorhad, genoot ik 
van mijn eigen hulpeloosheid. 

Carla deed een paar stappen dichterbij. De hotelkamer was klein, ze
stond nu dichterbij. Haar mouwen waren opgestroopt. En toen zag ik het 
opeens. Littekens, zelf aangebracht op haar armen. Een patroon met 
steeds een halve centimeter ertussen. Zelfs in mijn totaal mistige 
goonerbrein, dat ik bijna tot pulp getrokken had, voelde ik opeens iets 
van medelijden en sympathie. Ik hield op met trekken, wilde iets 
zeggen. Maar Carla had gemerkt dat ik naar haar armen keek. "Nee," 
fluisterde ze, "nee, nee, nee..." 

Er lag geen emotie in, alleen maar die ontkenning. En daarna: "Kijk!"
Een zacht, wanhopig bevel. Ze pakte de punten van haar hemd beet, die 
tot halverwege haar bovenbenen kwamen. Ze tilde het op, langzaam maar 
zeker. Ik wist wat ze ging doen, maar moest ik haar niet stoppen? Dit 
was zo fout, maar we waren nog altijd gooners. Die stoppen niet, 
zichzelf niet en elkaar niet. Dus ze onthulde het...haar harig kutje, 
wilder dan al die pornopoezen, haar schaamhaar duidelijk klevend van 
haar eigen vocht. Haar gezwollen clit en schaamlippen waren als roze 
bakens te zien. Het verdrong alles wat ik voelde buiten lust, zeker 
toen ze er een hand tussen haar benen bracht en kreunde: "Niet denken. 
Pikpompen. Kutwrijven." 

"Ja," hijgde ik. "Kutwrijven en pikpohhooompen." 

Deze stotter was geen normale stotter, hij kwam omdat ik opeens de
controle over de lust helemaal verloor en trok zonder te stoppen. Mijn 
pik, eindelijk na dagen uitstel, kon zich legen. Ik spoot en spoot en 
bleef trekken. Een straal kwam op Carla's dijbeen terecht, maar dat 
kreeg ik nauwelijks mee. De kracht in mijn benen begaf het en ik viel 
al trekkend, kronkelend en kreunend terug op de bank. Carla liet zich 
ook vallen, leunde op een arm op de bijzettafel en wreef als bezeten 
tussen haar benen. Haar mond stond open en een straaltje speeksel droop 
van haar uitgestoken tong af. Ik zag tranen in haar ogen. Van lust? Van 
verdriet? Of van beide? Ik sloot mijn ogen. 

"Nee", jammerde Carla nu. "Nee, nee, nee." Ik hoorde de wanhoop, maar ik
was te versuft om te reageren, ik lag nog na te schokken van mijn 
klaarkomen. Zij baalde vast dat het al voorbij was, vrouwen konden toch 
vaker klaarkomen? Ik hoorde haar voetstappen, de deur sloeg dicht. Maar 
zelfs door de dichte deur hoorde ik haar snikken. Wat ik eerder gevoeld 
had, medelijden en sympathie, die keerden terug. Wat moest ik doen? Wat 
kon ik doen? Met haar praten? Met die verdomde stotter die elke zin 
drie keer zo lang maakte? 

Maar ik moest toch iets doen? Ik was toch nog niet zo verloren dat ik
niet meer gewoon een gesprek kon voeren met een vriendin - was ze een 
vriendin? - Ja, dat was ze verdomme! 

Ik greep naar mijn telefoon en typte. "Ik kom eraan. Ik zou graag even
met je praten als jij dat ook wilt. Gewoon praten. Ook al hakkel ik. 
Vind je dat oké?" 

Ik drukte op send.