Klik hier voor de eerste 75 regels van het verhaal

op elkaar loslaten. Tot... die dag is september. Het is een donderdag 
en, zoals gewoonlijk, staat Johan haar bij de voordeur op te wachten. 
Maar dit keer is bij hem een ernstig gezicht, met een glimlach want hij 
blijft blij om haar te zien. "Kun je me straks een lift naar mijn auto 
geven?" vraagt hij, "ik moet je wat vertellen." "Eh, ja, natuurlijk," 
zegt ze, "is er iets... ernstigs?" Zijn gezicht klaart wat op. "Nee, 
dat niet," zegt hij, "maar wel serieus. Maak je geen zorgen, tot 
straks," en hij wandelt weer naar zijn bus. Maar ja... als iemand de 
woorden, "maak je geen zorgen," spreek, gaat een ander zich juist 
zorgen maken. Ongetwijfeld ook bij u, lezer. In ieder geval wel bij 
Margarita. Gedurende de dag probeert ze er niet aan te denken, waardoor 
ze er juist wel aan denkt en het krampachtige gedachtenspel bezorgt 
haar hoofdpijn. Een lichte, net achter haar ogen, maar toch. Dat Johan 
in de pauze in de kantine niets weggeeft helpt ook niet. Af en toe 
voelt ze zijn blik over haar lichaam dwalen en dat helpt haar juist 
weer een beetje kalmeren. Of niet. Wat als hij wil gaan zeggen dat hij 
tóch verliefd is (geworden) op haar? Of een SOA heeft dat hij aan haar 
moet vertellen? Of dat Lulu erachter is gekomen? Of Bennie? Maar dat 
laatste kan haast niet want dan zou ze het wel weten. Maar wat zou het 
zijn? Het is belangrijk als hij het haar face-to-face wil vertellen. 
Verdomme! Wat. Is. Het! 

Aan het einde van de dag stappen ze, eindelijk, samen in de Twingo en
zetten ze koers naar de Inster van Johan. "Nou, wat wil je me 
vertellen," bijt Margarita hem toe. Hij kijkt haar een beetje 
geschrokken aan. "Sorry," zegt ze en legt even haar hand op zijn been, 
"dat klink wel heel erg bitchy, maar ik zit me de hele dag al af te 
vragen wat het is dat je me moet vertellen. Je bent toch niet verliefd 
op mij geworden?" Johan lacht even. "Sorry," zegt hij, "het was niet 
mijn bedoeling om je de hele dag in spanning te laten zitten en nee, ik 
ben niet verliefd op jou, ook niet geworden, nog steeds niet maar ik 
geil nog wel, steeds, op jou want je, je blijft echt verdomde lekker," 
en hij legt zijn hand even kort op haar rechterborst, maar trekt deze 
na een kort kneepjes weer terug; ze rijden tenslotte op de openbare 
weg. Margarita kijkt hem even aan. "Dus je zou me zo weer neuken?" 
stelt ze een halve vraag. "Hier in de auto, als moet " zegt hij, "maar 
dat is niet wat ik wilde vertellen." Margarita parkeert haar auto naast 
de oranje Inster, zet de versnelling in vrij en draait zich naar Johan, 
die zich ook naar haar toe draait. 

"Nou?" vraagt Nadia bij het volgende etentje van de dames, "wat was er
dan zo enorm belangrijk dat hij jou persoonlijk moest vertellen als het 
niet is dat hij verliefd is op jou en dat hij op jou geilt dat wisten 
we intussen al maanden... wat, zelfs jaren." "Ja, kom op," zegt ook 
Laura en ook Anna en Christina willen het weten. "Ok dan," zegt 
Margarita, "we zitten dus in de auto en we kijken elkaar aan. En dat 
zegt hij eindelijk dat waarover ik al de hele dag aan het stressen 
ben." "Hij zei nog dat jij je geen zorgen hoefde te maken," merkt Laura 
op. "Sssssttttttt!" is de reactie van Anna, Nadia en Christina die 
steeds meer in spanning zitten. Margarita neemt een slok van haar wijn, 
haalt diep adem en zegt tenslotte, "Johan gaat weg." "Hij gaat weg bij 
zijn vriendin!" roept Laura uit, "want hij wil met jou verder?!" "Nee," 
zegt Margarita en neemt voor de opbouw van de spanning nog een slok 
wijn, "hij gaat weg bij de zaak. Hij heeft gesolliciteerd op een 
functie bij een klant van ons en is daar aangenomen. Hij heeft het 
eerst aan mij verteld, voor iemand anders, inclusief onze 
bedrijfsleider en HR. Dat heeft hij pas de vrijdag gedaan. 1 februari 
is zijn eerste werkdag daar, 31 januari officieel de laatste bij ons, 
maar hij heeft nog wat vrije dagen, dus dat zal ergens rond de 20e 
zijn." 

Sprakeloos kijken de dames haar aan. Nadia legt haar hand op de arm van
Margarita, "En hoe voel jij dat?" Margarita haalt haar schouders op. 
"Ik vind het jammer," zegt ze, "want hij was één van de weinige 
collega's waar ik het goed mee kan vinden." "Dat hebben we gehoord," 
zegt Christina zacht en neemt een slok wijn. Margarita gaat verder, 
"dus ik ga hem zeker missen." "Als collega of als... fuckbuddy?" merkt 
Laura op. Margarita lacht even. "Nou, fuckbuddy," zegt ze, "we hebben 
het één keer gedaan, een vluggertje in mijn salon, meer niet. Dat maakt 
ons nog geen fuckbuddies." Er wordt gelachen, tot Nadia zegt, "Maar dat 
kan toch? Je zei dat hij elke drie maanden naar de tandarts gaat, dan 
kan hij ook bij jou langs gaan en jou een beurt geven." Laura, Anna en 
Christina lachen uitbundig en Margarita kan een glimlach niet 
onderdrukken. Pas als de telefoon van Anna vrij luid bliept wordt het 
rustiger. Anna zucht. "Mijn collega die vraagt of ik naar de 
kerstborrel ga," verzucht ze. "Hé," zegt Laura, "heb jij ook een 
Johan." Gelach. "Iedere vrouw zou een eigen Johan moeten hebben," lacht 
Christina en er wordt meer gelachen. "Nee," zegt Anna, "helaas... denk 
ik. Zij is nogal van de gezelligheid en teambuilding en dingen 
samendoen. Een beetje opdringerig. Zij was ook degene die het 
bedrijfsuitje organiseerde... naar het Mega Piraten festival. Waar zij 
met een andere collega heen ging... en verder niemand." "Over kerst 
gesproken," zegt Christina, "wie gaat er naar de kerstborrels van hun 
werkgevers? In verband met ons volgende uitje aangezien kerst zelf al 
wegvalt?"  Er volgen wat ja's en nee's en Margarita zegt, "Ik heb geen 
reden om te gaan." "Awww," zegt Laura, "omdat Johan niet gaat zeker." 
Gelach. "Dan moet je juist gaan," zegt Christina, "met hem. Voor de 
laatste keer." Margarita schudt haar hoofd. "Hij gaat nooit," zegt ze, 
"hij heeft er een hekel aan en hij heeft ook al gezegd dat ik de enige 
reden zou zijn voor hem om te gaan, en ik ga ook niet." "Oh, dan moeten 
jullie juist gaan," zegt Nadia, "dan kunnen jullie nog één keer van bil 
voordat jullie geen collega's meer zijn." Iedereen kijkt haar aan. 
Nadia legt uit, "Eén van jullie boekt een hotelkamer, eventueel allebei 
één mocht het nodig zijn. Jullie gaan en tijdens de borrel zegt één van 
jullie dat hij/zij geen zin meer heeft en gaat naar de hotelkamer. Na 
enige tijd zegt de ander dat hij/zij zich niet lekker voelt en naar de 
hotelkamer gaat. Daar wacht de eerste, naakt en kunnen jullie losgaan. 
Eén boekt een kamer en zo kunnen jullie tegen jullie respectievelijke 
partners zeggen dat de ander een kamer regelt en er twee boekt voor 
korting/gemak en de ene zegt dat de ander een eigen kamer boekt." 

"Het is een klein beetje beangstigend dat jij dat zo makkelijk en zo
snel kunt bedenken," zegt Anna. Margarita voegt toe, "En het gaat niet 
werken omdat Johan dan volledig tegen zijn natuur in moet gaan. En ik 
ook." "Zeg gewoon dat er zoveel groepsdruk is geweest omdat het zijn 
laatste borrel bij de zaak zal zijn, meteen de reden om voortijdig af 
te haken. En dat hotel is als het wél leuk blijkt te zijn," zegt Nadia. 
"Je hebt nu al aan alles gedacht," zegt Laura. "Maar wat als ik niet 
wil?" zegt Margarita, "of Johan niet wil?" "Johan en niet willen?" 
merkt Nadia schamper op, "zei je net niet dat hij gezegd heeft dat hij 
nog steeds op je geilt, even zijn hand op jouw borst legde en zei dat 
hij je, desnoods, in de auto zou neuken? Die wil wel, als het hem de 
kans geeft om nog een keer met jou te neuken." Margarita kijkt Nadia 
indringend aan. "Je overweegt het ook nog serieus," zegt Christina die 
haar bij de ontboezeming van het vluggertje in de salon ook al snel 
ontmaskerde. Margarita knikt. "Maar," zegt ze ook, "hier zitten veel 
meer haken en ogen aan. Dit is bewust, weloverwogen en gepland. Iets 
anders dan een moment van zwakte in mijn salon." "Weet je nog hoe zijn 
lul voelde toen hij jou penetreerde?" vraagt Anna zacht. Margarita 
knikt. "Dan is alleen de praktische uitvoering een struikelblok," zegt 
Christina, "in jouw hoofd heb je allang besloten om met hem te neuken." 
Margarita wordt stil, neemt nog een slok wijn en beseft dan Nadia en, 
vooral, Christina gelijk heeft. 

De opvolgende donderdag neemt ze Johan weer mee. De koude wind en regen
geven hen een goed excuus, vooral als de intensiteit toeneemt als ze 
haar zwarte Twingo naast de oranje Inster zet. Ze moeten naar elkaar 
schreeuwen om zich verstaanbaar te maken, zo hard klettert de regen op 
het dak van de Renault. Margarita legt snel het plan uit, al moet ze 
sommige delen herhalen vanwege een extra luide vlaag regen. Johan zit 
stil naast haar, met denkrimpel op zijn voorhoofd. Hij kijkt haar aan 
en roept, "Zou jij het echt doen?" Ze knikt, het is nu de meest 
effectieve methode van communicatie. "En jij?" roept ze. Hij knikt ook, 
langzaam en bedachtzaam. "We gaan dan wel echt vreemd, hé," roept hij. 
Ze knikt. "Wil je echt jouw relatie op het spel zetten om één nacht met 
mij te neuken?" roept hij. Ze denkt na. Leontien, Markus, 
Constantijn... En dan het recente nieuws van die actrice, Rachael 
Carpani die ook al veel te jong overleed. 

"We hebben maar één leven," zegt ze, "en ik ken te veel mensen die veel
te jong zijn overleden, zonder dat ze voldoende plezier in hun leven 
hebben gehad. Dus ja; ik wil niet dat Bennie erachter komt, maar mocht 
dat gebeuren... dan moet hij maar vrede hebben met mijn uitleg. Sex met 
jou is niet beter, niet slechter, wel anders maar vooral leuk. Dus ja. 
Maar jij?" Johans blik verstart. "Lulu heeft een vorige partner gehad 
die haar bedroog. Dat heeft haar veel pijn gedaan," zegt hij, "ze is er 
al niet echt blij mee dat ik met jou app." "Dus je wilt wel, maar je 
durft niet?" stelt Margarita. "Ik wil zeker," zegt hij, "want tja... ik 
vind je bloedmooi, erg lekker en ik wil dolgraag weten hoe je er naakt 
uitziet, hoe je voelt, hoe je smaakt, hoe jouw geil smaakt... maar ik 
wil haar ook niet kwetsen. Geen pijn doen. Ze is zo goed voor mij, ik 
snap niet eens waarom." "Nadia gaf ook de optie dat we twee hotelkamers 
boeken," zegt Margarita en legt haar hand op zijn arm, "we zouden dus 
het plan kunnen uitvoeren en de beslissing om te neuken, of juist niet, 
kunnen uitstellen tot we beiden op de kamers zijn." Johan kijkt haar 
aan. "Dat kan," zegt hij, langzaam knikkend, "dat kan." Hij kijkt haar 
aan. "Zullen we dat dan doen?" zegt hij, "ik denk dat ik niet veel 
hoeft te acteren om te doen alsof ik het daar niet naar mijn zin te 
hebben." Margarita grinnikt even. "Dat vermoeden had ik al," zegt ze, 
"en dan ligt de rol van ‘persoon die zich niet lekker voelt' bij mij." 
Beiden grinniken even tot Johan even snuift. "Nou," bromt hij, "met 
mijn geluk... zul je zien dat jij dan écht niet lekker bent." Margarita 
legt haar hand op zijn arm. "Maak je geen zorgen," zegt ze, "het komt 
goed. We zullen daar dan beiden fris en fruitig zijn en, als we beiden 
willen, neuken. Of niet." Johan kijkt haar en glimlacht. Hij legt zijn 
hand op haar been en knijpt er even zacht in. Dan kijkt hij naar buiten 
en constateert een rustig moment in de regen; stapt hij uit, sluit de 
deur en gaat naar zijn eigen auto. Ze zwaaien en vertrekken elk op hun 
eigen weg. 

Op de vrijdag wordt er door de collega's onderling gesproken over de
kerstborrel. Margarita moet toegeven, Johan speelt de rol met glans. 
Tot haar genoegen is het Liana die probeert hem over te halen om dit 
jaar wél naar de borrel te gaan. Johan blijft de boot afhouden en dus 
richt Liana zich tot Margarita. "Kom, als jij nou ook gaat..." zegt 
Liana, "het is de laatste kerstborrel die hij bij ons zal hebben. Dit 
keer toch wel?" "Kweetniet," zegt Margarita. Dan moeten ze weer rijden, 
maar Johan en Margarita delen snel een blik; verborgen voor de anderen. 
Ze werken de dag door, onderhevig aan collega's die op hen beiden 
inpraten. Collega's die onwetend zijn van het plan van de twee. Aan het 
einde van de dag geeft Margarita Johan weer een lift naar zijn auto. 
"Ga je er echt over nadenken?" vraagt ze terwijl ze de rotonde over 
rijdt. Johan grinnikt even. "Ik ga ze laten zweten," zegt hij, "en 
maandag melden dat ik het doe." Margarita glimlacht. "Dan gooi ik het 
zondag wel in de app." Johan knikt. "Zal ik de hotelkamers regelen of 
wil jij dat doen?" vraagt hij aan haar. "Zou jij dat willen doen?" 
vraagt ze, "ik word altijd zo kriegelig van al dat geregel." "Geen 
probleem," zegt hij, "ik regel het. En qua vervoer... het lijkt mij het 
meest plausibel als we apart reizen, samen zou misschien vragen kunnen 
oproepen; al helemaal omdat we niet echt bij elkaar in de buurt wonen. 
Wel jammer, want dan zou ik vaker langs kunnen komen." "Voor meer 
vluggertjes zeker," zegt Margarita. "Nou," zegt Johan, "het is dat jij 
het zelf voorstelt..." Ze lachen en Margarita parkeert naast de 
parkeervakken. "Druk deze keer," constateert ze als de Inster van Johan 
geflankeerd wordt door een Ford Mondeo, een Kia EV6, Opel Astra en een 
Toyota Aygo. "Ja," beaamt Johan en kijkt om zich heen. "Er is niemand," 
zegt hij  "ook niet van de wasstraat. Mag ik je een kus geven?" "Wat 
heb je in gedachten?" stelt Margarita een tegenvraag. "Als jij het goed 
vindt..." zegt hij aarzelt, "even een korte tongzoen?" Ze heft haar 
excellent getekende wenkbrauwen op. "Zo zo," zegt ze, "meteen maar voor 
de hoofdprijs?" Johan grinnikt. "Nee," zegt hij, "de hoofdprijs is als 
we in standje 69 liggen en ik jouw kutje lik terwijl jij me pijpt." Ze 
zet grote ogen op. "Dat zijn..." zegt ze, "grootse plannen en woorden 
die ik nog nooit van jou gehoord heb." Johan grijnst. "Als ik al enige 
twijfel had of ik je opwind," zegt ze, "dan zijn die nu wel weg." Hij 
kijkt haar hoopvol aan. Margarita kijkt om zich heen. Nog steeds 
niemand te zien. "Ok," zegt ze terwijl ze zich afvraagt wat haar 
bezielt, "maar een korte!" Met een grote glimlach op zijn gezicht leunt 
Johan naar haar toe. Hij begint met een zachte kus op haar lippen, maar 
al snel voelt ze zijn tong in haar geopende mond. Twee... nee drie keer 
draaien de twee kringen om elkaar alvorens hij, plichtsgetrouw, de zoen 
verbreekt. Een beetje verhit kijkt ze hem aan. "Tot maandag, 
schoonheid," zegt hij en stapt uit. De korte zoen had meer effect dan 
ze had verwacht want ze kan alleen maar met "Ja" antwoorden. 
Automatisch zwaait ze terug als wegrijdt en naar haar wuift. Ze is een 
beetje van haar a propos af, maar een bliep van haar telefoon brengt 
haar terug. Terwijl ze de tong van Johan nog in haar mond voelt leest 
ze het appje van Bennie. Wat ze wil eten. <Geen idee>, schrijft ze, 
<verzin maar wat.> Ze legt de telefoon in haar tas en rijdt weg. 

Ze ligt op haar buik op haar bed, naakt. Bennie ligt op haar. Zijn
stijve lul glijdt tussen haar schaamlippen door elke keer weer diep in 
haar kutje. Zijn gezicht is begraven in haar nek; ze hoort zijn gekreun 
en voelt zijn hete adem. "Oh fuck," kreunt hij, "wat ben je toch 
lekker, schat." Ze voelt hoe hij haar bij elke stoot opvult, haar kutje 
strak doordat ze haar benen bij elkaar heeft. Ze kreunt zacht, bang. 
Haar gedachten zijn niet bij haar Bennie die haar neukt, maar bij 
Johan. Ze fantaseert hoe het zou zijn als het zijn lul is die zo diep 
in haar lichaam dringt. Bennie snuift en ze weet genoeg. Hij wordt 
onrustig en begint zijn heupen steviger op haar billen te drukken. "Oh 
ja, schat, ja," kermt hij, "jaaaaaaaa," zucht hij in haar nek terwijl 
ze zijn zaad in haar kutje voelt schieten. Hij laat zich op haar zakken 
en huivert. Hij kust haar nek, "Hoe kun je elke keer toch weer zo 
fantastisch zijn?" vraagt hij zich af. Na nog een kus en "Ik hou van 
je," rolt hij van haar af. Margarita gaat op haar zij liggen en trekt 
haar benen op. Bennie kust haar schouder en kruipt lepeltje-lepeltje 
tegen haar aan. Ze voelt zijn natte, plakkerige en inmiddels slappe lul 
tegen haar billen en voor ze zelfs maar een "ik ook van jou," heeft 
kunnen fluisteren, slaapt hij al. Haar gedachten glijden naar Johan en 
het duurt even voordat zij in slaap valt. 

Et is niet de zondag maar al op zaterdag dat Margarita in de appgroep
van het bedrijf de melding doet dat ze naar de kerstborrel zal gaan. Er 
volgt een klein bombardement van berichten om Johan vervolgens ook over 
te halen om mee te gaan en, eindelijk op zondagochtend, geeft ook hij 
toe. Hij meldt ook dat hij een hotelkamer gaat regelen, mocht het 
stiekem toch leuk blijken te zijn. Margarita doet haar deel en vraagt 
hem, publiekelijk, of hij dan ook een kamer voor haar wil reserveren; 
misschien is er iets van korting te krijgen bij het boeken van twee 
kamers? Zowel de zaterdag als de zondag is ze druk in haar salon want 
opruimen, voorraadbeheer en administratie horen er ook bij. De maandag 
staat Johan er een keer niet. Ze ziet hem vluchtig als ze aan de 
achterzijde van het pand is aangekomen; net als hij binnendoor naar 
voren loopt. Meer dan een kort "hoi," en "tot straks," is er niet. 
Gelukkig heeft hij een vlotte route en is hij snel terug. Bij de 
volgende route helpt hij haar met twee achterlijk zware accu's die ze 
samen in de auto tillen. "Hoe was jouw weekend?" vraagt hij 
belangstellend. Margarita kijkt om zich heen en zegt op zachte toon, 
"Bennie en ik hebben vrijdag geneukt." Johan kijkt haar even schuin 
aan. "Ben je nu jaloers?" vraagt ze. "Een beetje wel," zegt hij, "dat 
wil ik ook. Maar ik begrijp hem wel." "Hoezo dan?" vraagt ze. Johan 
kijkt ook om zich heen, ziet de overige collega's verderop roken, 
kletsen en lachen en zegt op gedempte toon, terwijl hij zijn arm om 
haar middel ligt en haar (zijdelings) tegen zich aantrekt, "Jij hebt 
echt geen idee hoe ongelooflijk lekker en adembenemend mooi je bent," 
en na nog een korte blik om zich heen laat hij even zijn hand op haar 
kont rusten. "Oh," gaat hij verder, "ik heb trouwens één kamer 
gereserveerd." Ze kijkt hem aan. "Eén?" vraagt ze. Hij knikt. "We 
kunnen ook niets doen in één kamer, maar dan slapen we in één bed, 
goed?" vraagt hij. Ze glimlacht. "Prima," zegt ze. Dan laden ze de 
laatste banden in en gaat ze op pad. Als ze terug is van de route zit 
hij in de kantine rustig te eten. 

De opvolgende weken verlopen redelijk saai en voorspelbaar. Geen van
beiden is nog blij met het werk, maar Johan heeft in ieder geval een 
uitweg gevonden en ook Margarita begint erover te denken om te stoppen 
en zich fulltime op haar salon te concentreren. Als ze wat cliënten 
spreekt, haar planning bekijkt en de aanvragen voor nieuwe cliënten in 
ogenschouw neemt, denkt ze dat ze het wel kan om dit 5 dagen in de week 
te gaan doen. Sterker nog, als ze zou willen kan ze de hele zeven dagen 
volplannen, al vindt ze dat toch weer té gortig. Ze zucht en leunt 
tegen de muur. Dezelfde muur waartegen ze leunde toen ze van achter 
door Johan werd genomen. Eén hotelkamer... voor hen beiden. Hoe zullen 
ze het gaan uitspelen? Durft hij nog als puntje bij paaltje komt? Of 
zij? Misschien verliest zij de moed? Die gedachte heeft ze vaker; dat 
niet hij maar zij degene zal zijn die er niet mee door zal gaan. Maar 
die gedachte wordt elke keer bestreden door de herinnering aan Leontien 
en haar ‘pluk de dag' motto en ja, met Johan in haar salon... zijn lul 
in haar kutje en zijn zaad in haar schede... Dat valt er wel onder; 
pluk de dag, Carpe Diem, leef en geniet, heb plezier. Ondanks dat het 
betekent dat ze vreemd zal gaan. Net als Johan. Diens gedrag en recente 
opmerkingen doen haar vermoeden dat hij inmiddels zijn besluit heeft 
genomen en er vrede mee heeft om zijn Lulu te bedriegen; ook al weet 
hij hoeveel pijn hij haar zal doen, als het ooit uitkomt. Of haar 
Bennie. Maar dat is ook het woord hierin... ‘als'. Margarita heeft geen 
enkele reden om het aan Bennie te melden, net zoals Johan... Margarita 
schudt haar hoofd alsof ze de gedachten wil verjagen. Ze probeert zich 
te concentreren op de hotelkamer; op haarzelf, daar helemaal naakt; op 
Johan, in diezelfde kamer en minstens even bloot als zij. Zijn lul; 
hard en licht trillend op zijn hartslag, zijn eikel ontbloot en klaar 
om in haar zeiknatte poes te glijden. Ze krijgt het warm van de 
gedachten en merkt hoe haar kutje begint te kriebelen. Ja, nu weet ze 
het zeker. Ze zal het gaan doen. 

Wederom verstrijken er weken en komt de dag van het feest dichterbij. Ze
hebben al besloten om met elk hun eigen auto naar het hotel rijden. 
Margarita heeft in haar salon dingen te regelen maar toch is zij de 
eerste die op pad gaat, nadat ze haar tas met spullen in haar Twingo 
gezet heeft. Het verbaast haar een beetje dat het hen beiden gelukt is 
om de volgende dag, een woensdag, vrij te krijgen. Er wordt binnen het 
bedrijf toch al gemopperd dat het niet op een vrijdag of een zaterdag 
gehouden wordt, maar een collega die in de OR zit weet dat dit te duur 
zou worden. Ondanks de reguliere verkeersdrukte is ze mooi op tijd bij 
het hotel. Ze kan zelfs een mooi parkeerplaats vinden, vlak bij de 
ingang. Het is ook nog rustig bij de receptie; geen gasten en één 
jongedame als receptioniste. 

"Goedemiddag, welkom bij ons hotel," zegt ze vriendelijk, kan ik u
helpen?" "Goedemiddag," zegt Margarita terug, "jazeker. Ik wil graag 
inchecken." Ze kijkt om zich heen, ziet geen collega's en zegt, "Ik heb 
gewonnen, ik ben eerder dan mijn vriend," en ze juicht even. De 
receptioniste lacht even. "Onder welke naam is er gereserveerd?" vraagt 
ze. "Dat zal onder zijn naam zijn, Van le Vart," zegt Margarita. De 
receptioniste, die volgens haar naambordje Joyce blijkt te heten, zegt 
al snel, "Gevonden, inderdaad, kamer 313. Ah, ik zie dat er gebruik 
gemaakt wordt van het bedrijfsarrangement in verband met de kerstborrel 
in de grote zaal. De kamer is helaas helemaal aan de andere zijde van 
het hotel; de ingang van de zaal is hier bij de receptie rechtsaf, maar 
de kamer is links naar de liften en dan even wandelen. Ik hoop dat dit 
geen probleem is, ik heb ook weinig mogelijkheden om te schuiven, zeker 
niet zonder in een fiks duurdere kamer te komen." De woorden klinken 
als muziek in de oren van Margarita. Ver weg van het feest, ver weg van 
de ogen van hun collega's... Johan en zij zouden zelfs hand in hand 
kunnen wandelen, zonder dat iemand het door zou hebben. Maar toch... 
dat blijft een risico. Ze glimlacht naar de receptioniste, Joyce. 
"Joyce," zegt ze, "dat is geen enkel probleem. Mijn vriend zal zich bij 
je melden en een eigen keycard nodig hebben, ik hoop dat dit geen 
probleem is?" Nu glimlacht Joyce. "Nee hoor," zegt ze, "als hij zich 
bij ons meldt, geen probleem." Margarita kijkt in de richting van de 
zaal en wijst met haar vinger, terwijl ze de gegevens invoert, "Is via 
de receptie de enige manier om bij de zaal te komen?" "Nee," zegt 
Joyce, "Precies onder mijn voeten loopt een gang naar de liften." "Ah, 
mooi," zegt Margarita. Joyce zucht even, "Dat zeker. In een ander hotel 
kon dat niet en als een feestje een beetje uit de hand liep dan liepen 
er stomdronken gasten via de receptie naar hun kamers, waar je net 
bezig was met inchecken van nieuwe gasten. Erg vervelend," zegt ze. 
"Gelukkig maar," glimlacht Margarita en neemt de keycard in ontvangst. 
Ze neemt afscheid van Joyce en begint de wandeling naar de lift. 
Terwijl ze wacht stuurt ze een berichtje naar Johan. <Kamer 313, ver 
weg van de zaal, je moet jouw eigen keycard halen.> De *ping* van de 
lift en een binnenkomend bericht zijn gelijktijdig, maar Johan, 
rijdend, stuurt niet meer dan een opgestoken duimpje. Joyce had niet 
overdreven toen ze zei dat de kamer helemaal aan de andere kant is. Het 
kost Margarita 5 minuten om naar de kamerdeur te wandelen en ze stapt 
flink door. Ze legt haar hand op de deurklink en haalt even diep adem. 
Dan houdt ze de keycard tegen het slot, na een kort klik is de deur 
ontgrendelt, drukt ze de klink naar beneden, opent ze deur en stapt ze 
naar binnen. 

Margarita zucht. De kamer is mooi. Een prachtig, net opgemaakt bed staat
prominent in het midden, tegen de muur. Een bankje, twee stoelen en een 
bureau. Verder een TV aan de wand, een Nespresso apparaat en een 
waterkoker. De badkamer heeft een douchebad maar gelukkig met een 
gordijn. De hotels met deurtjes en schermen zorgen voor gespetter. Echt 
groot is het bad niet. Margarita probeert zich voor te stellen hoe zij 
daar samen met Johan in zit, maar ze heeft ernstige twijfels of dat zal 
passen. Samen douchen zou wel lukken, maar als het gezelliger wordt... 
die gladde, ronde randen van het bad maken het gevaarlijk. En plausible 
deniability is er niet meer met een gebroken arm... Ze zet haar tas 
neer, doet haar jas uit en hangt het aan de kapstok. Haar telefoon 
piept weer. Johan: <Ik sta bij de verkeerslichten, dus ik denk dat ik 
met 10 minuten bij de receptie ben.> Margarita glimlacht. <Jouw kamer 
is ongeveer 5 minuten lopen.> stuurt ze terug. Terwijl ze er over 
denkt, krijgt ze een idee. De vitrage is dik genoeg en ze begint te 
glimlachen. "Ja," zegt ze, "dat is een goed idee, al zeg ik het zelf," 
en ze begint zich uit te kleden. Ze neemt rustig plaats op de stoel 
want ze weet dat het nog minimaal een kwartier zal duren voor Johan bij 
de deur zal staan. Eerst haar linkerschoen, die ze vervolgens onder de 
stoel zet. Dan volgt haar rechterschoen dat al snel naast de linker 
geplaatst wordt. Ze trekt haar witte sokken tezamen uit maar twijfelt. 
Dan gooit zij deze in de hoek richting haar tas. "Straks maar schone 
pakken," zegt ze en trekt haar trui over haar hoofd. Haar T-shirt 
besluit half mee te gaan, maar die laat ze nog even. Ze vouwt de trui 
netjes op en legt deze op de tweede stoel. Ze maakt haar riem los en 
knoopt ze haar broek open. Even staat ze op om deze om haar kontje te 
krijgen, maar al snel zit ze weer en vouwt ze de broek op om deze ook 
op de andere stoel te leggen. Dan pas volgt haar T-shirt, even wit als 
haar sokken. Deze vliegt ook naar de tas. Dan grijpt ze achter haar rug 
en klikt haar BH los. Ze slaakt een zucht van verlichting als haar B 
cups de vrijheid krijgen. Haar witte BH is zeker comfortabel, maar 
toch... Het kledingstuk zwiert naar de sokken, maar landt op het 
T-shirt. Even wipt ze haar kont weer op om ook haar slipje, ja, ook 
wit, uit te krijgen. De voorzijde blijft even plakken aan haar lipjes; 
ze voelt een latente geilheid, maar het kan ook wat zweet zijn. Zo zit 
ze naakt in de kamer, haar slipje nog bungelend aan haar duim als haar 
telefoon piept. <Inchecken gelukt, ik ben op pad naar mijn kamer,> 
stuurt Johan. <Meld je maar als je naar beneden wilt gaan,> schrijft de 
naakte Margarita terug, <ik weet alleen niet of ik het de hele avond 
daar ga volhouden, mijn maag doet een beetje moeilijk,> zet ze alvast 
haar alibi klaar. Haar slipje landt geluidloos bij haar andere kleding. 
Ze legt haar telefoon weg, haar handen op de stoelleuning en wacht 
geduldig af. 

Het duurt maar even voor ze gerommel bij de deur hoort. Een zoem, een
klik en de deur wordt geopend. Met een bonk van een tas tegen een muur 
betreedt Johan de kamer. "Hey!" begint hij, "ik heb onderweg niemand 
gezien van de zaak en hier in de gang was het ook uitgestorven dus 
niemand heeft gezien dat ik deze kamer ben binnen gegaan." Hij bevindt 
zich nog steeds in de hal en omdat hij de deur sluit is zijn blik weg 
van Margarita die geduldig, maar met enige opwinding, afwacht wat zijn 
reactie zal zijn als hij haar naakt in de stoel ziet zitten. Daarop 
hoeft ze niet lang te wachten. "Ik ben blij dat ik er ben, wat een 
verkeer..." Verder komt hij niet. Zijn tas glipt uit zijn vingers en 
valt met een plof op de vloer. "Fucking hell..." fluistert hij, "je 
bent nog lekkerder dan ik dacht." Margarita glimlacht. "Ik ben blij dat 
ik effect op je heb," zegt ze. "Ooohhh," zegt Johan, "maar dat had je 
toch al." Dan bedenkt Margarita zich iets. "Oh ja," zegt ze, "je had me 
natuurlijk nog nooit naakt gezien." Johan knikt langzaam. "Toen we in 
jouw salon geneukt hebben," zegt hij, "hebben we onze kleren, 
grotendeels, aangehouden." Ze knikt. "Dus heb je dit nog niet gezien," 
en ze spreidt haar benen, daarmee haar kale kutje aan hem onthullend. 
Hij kijkt... staart naar haar rozige schaamlippen en zucht. "Wow..." 
weet hij uit te brengen. Terwijl haar handen van haar knieën via haar 
liezen omhoog glijden fluistert ze hees, "Misschien wil je wel zien hoe 
ik mezelf vinger?" Met haar wijs- en middelvinger duwt ze haar lipjes 
uiteen zodat ze zich nu helemaal voor hem opent. Johan kreunt. 
Margarita geilt niet alleen hem op, ze merkt dat ze zelf ook opgewonden 
raakt. Haar tepels priemen al in de lucht en haar vingers glijden bijna 
weg van haar lipjes. Licht hijgend zegt ze, "Of hoe ik mijn vinger in 
mijn poesje schuif; mijn lekker, natte poesje." Ze kreunt als ze haar 
wijsvinger in haar schede laat glijden. "Mmmm, zo lekker," kermt ze, 
"maar ik zou liever jouw vingers in mijn sneetje hebben." 

Johan kijkt haar geil aan maar schudt zijn hoofd. "Nee," zegt hij, "dat
wil je niet. Niet nu in ieder geval." Margarita likt haar lippen. "Oh 
jaaaahhhh," kreunt ze, "dat wil ik wel."  "Noooouuu," zegt Johan, "ik 
weet toch vrij zeker dat je mijn vinger nu niet in dat heerlijke... 
sappige... kutje van je wil hebben. Ze kijkt hem aan. Ze is heet, ze is 
geil en ze wil hem in haar hebben. Vooral zijn lul, maar voor nu... 
zijn vingers zijn ook goed. "Ik wil die vingers van jou in mijn hete 
snee," kermt ze. Johan merkt hoe geil ze is, maar is standvastig. "Nee, 
echt," zegt hij,  "dat wil je niet." Hij loopt op haar af en legt zijn 
wijs- en middelvinger tegen haar warme hals. Het duurt een seconde en 
dan slaat ze zijn hand weg, is haar geilheid onmiddellijk verdwenen, 
trekt ze haar benen op en zit in een foetushouding op de stoel. 
"Godverdomme," vloekt ze, "wat heb jij koude vingers." Johan kan een 
korte grinnik niet onderdrukken. "Dat zei ik toch," zegt hij, "je wil 
mijn vingers nu niet in je." Margarita wrijft met haar hand over de 
koude plek. "Maar eh..." begint hij, "ik zou wel graag even jouw kutje 
likken." Ze kijken op de klok. "Ok," zegt hij, "even maar. Niet lang 
maar genoeg om jouw smaak te proeven." Margarita voelt zich verhit, 
ondanks de koude douche. "Nou, even dan," geeft ze toe, ze zakt 
achterover en spreidt haar benen weer. "Alleen jouw tong!" waarschuwt 
ze terwijl ze haar knieholtes op de stoelleuning laat rusten. Johan 
knikt en met open mond knielt hij voor haar. Hij schuifelt een beetje 
dichterbij tot hij op zo'n veertig centimeter van haar grotje zit. 
"Wauw," zucht hij, "jouw kut is zo mooi." Margarita kan een glimlach 
niet onderdrukken. Hij brengt zijn gezicht naderbij, maar ze ziet ook 
hoe hij, onbewust, zijn rechterhand naar haar lipjes brengt. Ze geeft 
met haar hand een tik op zijn vingers. "Geen vingers, had ik toch 
gezegd," zegt ze streng. Johan knikt en leunt op zijn beide handen. 
Zijn hoofd bevindt zich nu op tien centimeter en hij haalt via zijn 
neus adem. "Je ruikt zó lekker," zucht hij en zijn warme adem kriebelt 
haar lipjes. "Mmmm," kreunt ze zacht. Hij overbrugt de laatste afstand 
en steekt zijn tong uit. Voorzichtig gaat het puntje van zijn tong over 
haar lipjes, wat tot hernieuwd gekreun van Margarita leidt en ze voelt 
de warme gloed terugkeren. "Ga dooooorrrrr," kermt ze. Johan glijdt van 
haar rechterschaamlip via haar klitje over haar linkerlipje naar 
beneden. Onderaan ontmoet hij een nieuwe druppel geil, vers ontgonnen 
aan de klieren in haar kutje. Als een goede wijn laat hij deze over 
zijn tong rollen. Hij glimlacht. "Je bent bloedmooi, ruikt heerlijk en 
smaakt zalig," zegt hij, "je maakt me hard en het liefst zou ik je nu 
willen neuken. Maar..." hij kijkt op de klok. Margarita zucht 
teleurgesteld. "Ik zou jouw pik dolgraag in me willen..." zegt ze, 
"maar we moeten ons toneelstukje nog doen." Johan geeft haar lipjes een 
zacht kusje. "Dag schatjes," zegt hij tegen haar geslacht, "tot straks, 
dan gaan we nader kennis maken." Margarita gniffelt en geeft hem een 
aai over zijn hoofd. 

Zijn knieën knakken als hij opstaat. Ze ziet de bobbel in zijn broek en
glimlacht. Hij ziet haar kijken en glimlacht. "Die ga je zo zien," zegt 
hij, "je denkt toch niet dat ik in mijn werkkleding ga?" "Oh... ja," 
zegt ze, "dat is ook zo." Johan begint zich uit te kleden. Zijn vest en 
blouse gooit hij op zijn tas. Hij haalt eerst zijn telefoon en sleutels 
uit zijn broek alvorens hij deze ook uittrekt en op zijn tas mikt. 
"Mmmmm," bromt Margarita tevreden en gaat even met de toppen van haar 
vingers over de aanzienlijke bobbel in zijn onderbroek. "Ik zei toch 
dat je hem zou zien," zegt hij. Ze grinnikt even. "Ik zie hem niet," 
zegt ze, "jouw onderbroek zit in de weg." Johan lacht even. "Ok, ok," 
zegt hij en haakt zijn duimen achter de rand. Soepel trekt hij zijn Ton 
Sur Ton onderbroek naar beneden en zwiept zijn stijve lul de vrijheid 
in. Margarita neemt hem even in haar warme hand en Johan kreunt. "Zo 
jochie," zegt ze tegen zijn geslacht, "we hebben eigenlijk nog niet 
echt kennis gemaakt. Ik heb je nog niet gezien, maar gelukkig wel 
kunnen voelen." Ze trekt Johan aan zijn lul dichter naar haar toe tot 
zijn eikel zich vlak voor haar neus bevindt. Ze kijkt even naar hem 
omhoog en hij ziet de twinkeling in haar ogen. Dan opent ze haar lippen 
en neemt ze zijn geslacht in haar mond. Niet een beetje, Margarita 
schuift haar hoofd door tot haar neus zijn buik raakt. Hij kreunt als 
ze met haar tong even kort over zijn schacht glijdt. 

Met een glimlach op haar gezicht laat ze hem weer ontsnappen. Johan laat
een kreun moeiteloos in een zucht vloeien. Hij ziet het plezier in haar 
ogen. "Je bent gemeen," zucht hij. Margarita grinnikt even. "Jij 
plaagde mij ook," lacht ze. Nu lacht hij ook, maar trekt een serieuzer 
gezicht. "Zou je het doorslikken?" vraagt hij. Margarita tovert een 
lieve glimlach op haar gezicht. "Vanavond niet," zegt ze, "tenslotte 
voel ik me niet lekker en heb last van mijn maag." Even kijkt Johan 
haar aan; alvorens in lachen uit te barsten. Dan houdt zij het ook niet 
meer en lacht met hem mee. 

Ze staat op en loopt naar haar tas toe. Terwijl hun lachen langzaam
wegzakt, vist zij een bruine jurk uit haar tas. "Ga je commando?" 
vraagt Johan. Ze kijkt hem aan. "Hoe bedoel je?" vraagt ze. Hij wijst 
even met zijn vinger en duidt haar lichaam. "Niets eronder," 
verduidelijkt hij, "geen ondergoed." "Oe," zegt ze, "dat zou jij wel 
willen, hé?" Hij grijnst. "Dolgraag," zegt hij, "als enige weten dat 
jij helemaal bloot bent onder die jurk," en hij smakt even met zijn 
lippen. Ze schudt haar hoofd. "Ik ben bang dat anderen het kunnen 
zien," zegt ze. "Probeer het eens, dan kijk ik wel of je iets kunt zien 
van die prachtige borsten of dat heerlijke kutje van je," stelt hij 
voor. Ze denkt even na. "Proberen kan natuurlijk," zegt ze tegen 
niemand in het bijzonder. Ze pakt de jurk aan de onderzijde en drapeert 
het in één vloeiende beweging over haar lichaam. 

"Oeh," zegt ze als de stof over haar tepels voelt glijden. Terwijl zij
de jurk toonbaar maakt, kleedt Johan zich aan in zijn gewone kleding. 
Hij kijkt naar haar en naar zijn reflectie in de spiegel. "Ik voel me 
‘underdressed'," zegt hij. "Maakt niet uit joh," zegt Margarita en ze 
geeft hem een por, "bovendien is alles binnen..." ze schat even, 
"anderhalf uur toch uit." Hij glimlacht even, maar het is moeizaam. 
"Nou, kom op," zegt ze, "laat ik iets zien dat ik voor vanavond voor 
jou gereserveerd heb?" "Ok," zegt Johan, "eens kijken." Margarita voelt 
zijn ogen over haar borsten glijden. "Zit je nu naar mijn tieten te 
kijken?" vraagt ze. "Ja," zegt hij met een kleine frons op zijn 
voorhoofd, "ik probeer te kijken of jouw tepels door de stof heen 
prikken. Zijn jouw  tepels nu hard?" Ze voelt even aan haar borsten. 
"Ja," zegt ze. Hij leunt naar links, naar rechts, bukt, draait, rekt en 
strekt en is dan tevreden. "Je ziet er niets van dat jouw tepels stijf 
zijn," zegt hij. "Mooi, gelukkig," zegt ze. "Volgende," zegt hij en 
gaat zitten, "buk eens voorover, alsjeblieft," vraagt hij, "naar me 
toe." Margarita doet wat hij vraagt en leunt op het tafeltje. "Dieper, 
dieper, dieper," dirigeert hij en gebaart ook met zijn hand. "Johan, ik 
val bijna om," steunt ze. Hij beweegt weer heen en weer en glimlacht. 
"Geen inkijk in jouw decolleté," zegt hij, "de jurk sluit mooi om jouw 
hals. Volgende, zou je overeind willen gaan staan, zijdelings naar me 
toe en jouw armen bewegen? Zo'n beetje alle kanten op?" Ze gaat volgens 
verzoek voor hem staan, hij staat ook op, en begint met haar armen te 
zwieren. Johan probeert via de armgaten een blik van haar B cups op te 
vangen. "En?" vraagt ze. "Wederom niets," zegt hij, "kun je met jouw 
benen zo wijd mogelijk gaan staan?" Ze grinnikt even. "Je weet 
inmiddels toch dat ik voor jou met mijn benen wijd ga, dat hoef je niet 
te vragen," zegt ze en ook Johan moet even grinniken. Ze voldoet aan 
zijn verzoek en hij kijkt toe. "Is de zoom elastisch?" vraagt hij en ze 
knikt. Hij knielt en kijkt. Dan gaat hij op de grond liggen en kijkt 
weer. "Zou je nu jouw jurk willen optillen?" Ze tilt de stof op van 
haar enkels omhoog. Johan gaat op zijn rug liggen en schuift zich 
langzaam tussen haar benen. "Verder omhoog," vraagt hij en ze blijft de 
stof optrekken tot het bij haar knieën is. Johan pakt zijn telefoon en 
schijnt met het lampje tussen haar benen. "Je maakt toch geen filmpje 
of foto?" vraagt ze. "Ik heb alleen de zaklamp aangezet," is het 
antwoord, "en ja,  dan kun je zien dat je geen slipje draagt en jouw 
prachtige kutje zichtbaar is. Maar ik vermoed dat dit wel zal 
opvallen." Margarita kijkt naar de spiegel. Ze ziet hoe ze staat, haar 
benen wijd, jurk omhooggetrokken tot haar knieën met Johan op zijn rug 
tussen haar benen met de lamp van zijn telefoon aan. "Ja," zegt ze  
"dat gaat wel opvallen. Je kunt weer opstaan, ik ben overtuigd. Je 
krijgt jouw zin, ik ga... eh... commando." "Neuh," zegt Johan, "ik 
blijf hier nog even; ik heb een prachtig uitzicht." Margarita zet haar 
benen bij elkaar en geeft hem een zachte schop. "Ow!" overdrijft hij, 
maar komt wel overeind. 

Hij veegt zijn kleding schoon en kijkt haar aan. "Zullen we dan maar?"
vraagt hij en steekt zijn hand uitnodigend naar haar uit. "Ik moet mijn 
make up nog controleren," zegt ze en loopt naar de badkamer. Terwijl ze 
zich in de spiegel bekijkt leunt Johan tegen de deurpost. "Het heeft 
zeker niet zo veel zin om te zeggen dat je er fantastisch uitziet, om 
op te eten bent en het echt niet nodig is?" zegt hij. Margarita werkt 
haar eyeline bij. "Klopt," is haar antwoord, "geen enkele zin." "Hoewel 
ik dolgraag hand in hand met jou door de gangen naar de zaal zou willen 
lopen en mijn handen in de lift overal over jouw heerlijke lichaam wil 
laten gaan," zegt hij, "is het misschien verstandiger om eerst te gaan. 
We kunnen het proberen met een ‘kijk eens wie ik tegenkwam', maar of 
dat gaat werken." Ze knikt en begint met haar lipgloss. "Goed idee," 
zegt ze. "Enne... straks?" vraagt hij en hij legt een hand op haar bil. 
Ze kijkt hem even aan. "Sorry," zegt hij, "maar je hebt zo'n lekkere 
kont." "En daar wil je me straks zeker ook in neuken?" vraagt ze 
nonchalant. Hij knijpt even zacht en haalt zijn hand weg. "Ik wil jou 
dolgraag neuken," zegt hij, "altijd, overal en in elk gaatje. Maar het 
aller-, allerbelangrijkste is wat jij wil." Ze kijkt hem even aan. 
"Misschien," zegt ze. "Dus geen harde nee?" vraagt hij en ze ziet de 
opwinding in zijn ogen. "Word je nu hard?" vraagt ze. "Een beetje wel 
ja," is zijn antwoord. Ze glimlacht. "Het is geen harde nee, maar ook 
geen belofte," zegt ze, "en ga nu, ik ben bijna klaar." "Ja, baas," 
grinnikt hij en vertrekt. Even glimlacht Margarita als ze de laatste 
hand aan haar make up legt. Dan wacht ze nog even en knabbelt op een 
chocoladereep die ze had meegenomen. Ze zal zich zo immers niet lekker 
voelen en niets eten. 

Na de wandeling door de gangen van het hotel arriveert ze in de zaal. De
muziek knalt uit de speakers en wel op zo'n luid niveau dat een normaal 
gesprek een uitdaging gaat worden. Ze weet ook al meteen dat het 
scenario voor Johan, ‘er niets aan vinden' een makkelijke voor hem zal 
zijn. De DJ van dienst blijkt ene Rory Jonkergouw te zijn, 
bijschnabbelend naast zijn reguliere baan als disc jockey van RadioNL. 
Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar helaas voor Johan, heeft 
Rory de ‘muziek' meegenomen die hij door de week ook dagelijks draait. 
En waar ze weet dat Johan de voorkeur geeft aan ‘weinig geleuter, meer 
muziek' is dit zeker niet wat hij in gedachten had. Al snel weet ze 
haar collega's te vinden en Liana en Bert begroeten haar hartelijk door 
in haar oor te brullen dat ze blij zijn dat zij en Johan bij het feest 
zijn. Margarita wordt ook meteen een biertje aangeboden, dat ze afslaat 
om vervolgens een rode wijn in haar handen gedrukt te krijgen. Ze 
begint haar spel, geeft de wijn weer terug en wrijft even over haar 
buik en brult Liana in haar ook dat ze niet lekker is en hoopt het de 
avond vol te kunnen houden. "Toch niet zwanger?" lacht Liana maar de 
woedende blik van Margarita zorgt ervoor dat de lach snel weg is. Snel 
klokt Liana de wijn weg. Margarita krijgt ook nog borrelnootjes, 
bitterballen, mini loempia's, mini frikandellen, satéballen, 
kipnuggets, mini kaassouffle's en nasiballen aangeboden maar ze bedankt 
vriendelijk ervoor. Ze kijkt rond; waar is Johan? Ze vindt hem aan de 
bar (voor alle volledigheid, bar #4) met een glas Spa blauw 
(Chaudfontaine, red) in zijn handen. Hij ziet er miserabel uit en ze 
snapt meteen dat hij niets hoeft te acteren of net doen alsof. Hij 
heeft het echt niet naar zijn zin. "Je ziet eruit alsof je een goede 
beurt kunt gebruiken," roept ze in zijn oor, hopende dat het volume 
precies goed is en door niemand, behalve door hem, gehoord kan worden. 
Hij neemt een slok van zijn mineraalwater en kijkt haar treurig aan. 
"Het is dat ik altijd zin in je heb," roept hij in haar oor, "anders 
zou ik er zelfs nog voor bedanken." "Ga jij dan vast?" roepvraagt ze in 
zijn oor. "Dolgraag," roepantwoordt hij in haar oor terug. "Ik wil dat 
je naakt op bed ligt," roept ze in zijn oor, "als ik zo de kamer 
betreedt." Hij antwoordt met een korte knik. "Tot zo, lekker ding," 
roept hij in haar oor en begint de collega's langs te gaan. Het laatste 
wat hij doet voor hij de zaal verlaat is twee opgestoken middelvingers 
tonen in de richting van Rory, die niets in de gaten heeft.