Klik hier voor de eerste 75 regels van het verhaal

verontschuldigen zegt Loren "Misschien ben ik een beetje jaloers. Ik 
stel me wat moeilijker kwetsbaar op en, inderdaad, ik wil niet dat hij 
onze relatie opbreekt.". Met dat laatste richt ze zich specifiek tot 
Vera. Vera mompelt "dat wil ik ook niet...". Kees oppert "als ik jullie 
relatie in gevaar breng, dan kan ik beter gaan". Beide dames reageren 
onmiddellijk en maken Kees duidelijk dat dat niet de bedoeling is. 
Sterker nog, Loren gebaart naar Vera en Kees dat ze naast haar moeten 
komen zitten. Kees tussen hen in. "Kom je toch nog tussen ons in!" Zegt 
Loren voor de grap. Zelfs Vera laat een lachje zien."Maar even 
serieus", vervolgt Loren "Kees blijft onze huisgenoot en hij gaat niet 
onze relatie kapot maken. Beloof je dat?" Loren heeft haar bovenlichaam 
naar Kees gedraaid en haar knieën opgetrokken. Haar knie raakt zijn 
bovenbeen. Kees voelt de warmte en ruikt een zachte, bloemige deodorant 
met iets van zweet. Kees registreert de geur als zeer aangenaam. 
Tegelijkertijd ziet hij Loren en Vera van dichtbij in een niet 
opgemaakte, naturelle staat. Vera met rode wangen en nog natte wimpers, 
Loren met een iets vermoeide blik en bleke lippen en hij vindt ze 
prachtig! Kees belooft niet tussen hen te komen en zijn aandacht, 
desgewenst, eerlijk te verdelen. Dan lachen de dames en geven elkaar 
een kus achter Kees zijn hoofd om. Dan krijgt Kees een kus op beide 
wangen. Eén van Vera en van Loren. 

Op een zonnige dag, het weekend is net begonnen, leunt Kees uit zijn
raam dat uitkijkt over de tuin. In de tuin zitten Loren en Vera. Vera 
leunt ver achterover en draagt een heel klein topje en slipje. Loren 
zit in een oversized T-shirt in een tijdschrift te bladeren. Kees stelt 
vast dat het een mooi plaatje is, kijkt nog even en rukt dan zijn blik 
los. Het beeld blijft in zijn geheugen hangen. Een uur later hoort hij 
Loren zijn naam roepen vanuit de keuken. Er klinkt enige urgentie. Met 
een snel pasje loopt hij de trap af, de gang door en ziet Loren voor 
een hoge kast, in dezelfde oversized T-shirt, op een wiebelig trapje 
staan. Ze balanceert op de bovenste tree, armen uitgestrekt, slingerend 
en onzeker. "Kom! Ik wil die bakplaat pakken. Dichterbij. Als ik val 
kun je me opvangen...". Kees wil nog voorstellen dat hij een poging 
waagt, maar Loren reikt al hoger. Kees zijn gezicht is op heuphoogte 
van Loren en hij weet niet precies waar hij zijn handen moet houden. 
Loren kijkt even naar beneden of hij in positie staat. Dan schrikt 
Loren, pakt Kees zijn hoofd bij zijn haar voor steun en drukt zijn 
gezicht tegen haar heup aan. Kees heeft ondertussen haar heupen gepakt 
om haar op te vangen. Loren herneemt zich, maar houdt haar hand op Kees 
zijn hoofd en duwt zijn gezicht stevig tegen zich aan. "Oeps! Dat 
scheelde weinig", zegt ze. Dan draait ze haar heupen langzaam naar Kees 
toe terwijl ze haar hand stevig op zijn hoofd houdt. Kees voelt haar 
warme buik door het dunne katoen langs zijn lippen en neus glijden. Dan 
draait Loren nog een slagje verder en staat nu recht voor kees z'n 
gezicht, haar hand in zijn haar, zijn gezicht stevig tegen haar buik 
aandrukt. 

Stilte. Kees hoort Lorens ademhaling, ruikt haar lichaamsgeur en
wasverzachter. Dan laat hij zijn handen over haar heupen naar beneden 
glijden, over haar dijen, knieholten, dan weer naar boven, over Lorens 
billen en hoger naar haar ribben. Lorens ademhaling versnelt. Ze legt 
haar rechterhand ook op zijn hoofd. Haar linker glijdt langs zijn 
hoofd, zijn oren, kaaklijn, nek en keel. Voor kees voelt de situatie 
surreëel. Hij durft niet te bewegen om de fragile spanning tussen hen 
niet te verbreken. 

Na een paar minuten die een eeuwigheid duren, laat Loren langzaam zijn
hoofd los. Kees kijkt omhoog en ziet het gezicht van Loren glimlachend 
op hem neer kijken. Dan pakt ze zijn hand en komt voorzichtig van de 
trap af. Ze houdt zijn hand vast en samen lopen ze naar de bank in de 
huiskamer. Voor de bank stopt ze en legt haar hand achter kees zijn nek 
en duwt hem langzaam naar beneden. In het voorbijgaan geeft Loren hem 
een kusje op zijn voorhoofd. Kees eindigt op de grond, voor de bank, op 
zijn knieën. Loren blijft even voor hem staan en kijkt Kees in zijn 
ogen. Nog steeds die glimlach. Een beetje triomfantelijk, een beetje 
nerveus, geheimzinnig. Met één hand rommelt ze zachtjes door zijn haar. 
Loren geniet van de controle die ze nu heeft. Kees voelt dat hij een 
beetje trilt. Hij kijkt omhoog naar haar ogen en slaat zijn eigen ogen 
dan neer. Loren herkent het moment van zijn overgave. Het maakt haar 
zekerder. Ze laat zich op de bank glijden. Kees draait iets zodat zijn 
gezicht op Loren gericht is. Loren legt beide voeten in zijn schoot. 
Kees zijn ogen zijn nu gefixeerd op haar mooie blote voeten. Zacht duwt 
ze met haar voeten tegen zijn buik, iets hoger tegen zijn ribben. Dan 
kromt ze haar tenen en pakt de stof van zijn T-shirt tussen de plooien 
en trekt Kees ietsje naar zich  toe. Hij geeft gehoor en schuifelt iets 
dichterbij. "Masseren..." fluistert Loren. Kees heeft geen idee hoe hij 
haar voeten moet masseren. Hij stamelt "ik weet niet....". "Zachtjes 
met je duimen en vingers. De hele voet.." onderbreekt Loren hem. Kees 
gaat voorzichtig van start. Hij begint bij haar tenen, dan onderkant, 
bovenkant en dan enkel. En weer van voren af aan. Haar voeten ruiken 
naar...Loren. Zachte vochtige aardlucht, iets zoutigs en licht 
muskusachtig. 

Kees is zo geconcentreerd dat hij niet direct merkt dat Loren haar
rechtervoet omhoog heeft gebracht naar zijn gezicht. Met haar grote 
teen duwt ze in zijn wangen, tegen zijn neus, tegen zijn lippen. Ze 
laat een klein lachje horen. Kees kijkt naar haar gezicht. Loren houdt 
haar hoofd een beetje scheef en kijkt uitdagend. Hij voelt hoe ze met 
haar grote teen zijn mond probeert binnen te dringen. Als vanzelf doet 
hij zijn mond open en merkt hoe haar teen voorbij zijn lippen en tanden 
gaat. Lorens teen smaakt zoutig, een beetje naar aarde en douche 
conditioner. Kees hoort hoe de adem van Loren versnelt. Kees pakt heel 
teder haar kuit en enkel om haar been te ondersteunen. Loren beloont 
hem met een zacht ‘hmmmm..' en gaat achterover liggen in de bank. Ze 
strekt haar armen uit en gooit haar haar naar achteren. Kees proeft en 
zuigt aan haar teen en draait zijn tong er omheen. Loren kreunt en komt 
weer naar voren. Kees voelt meer druk in zijn mond. Dan klemmen zijn 
lippen zich om drie tenen. Loren beweegt haar tenen in zijn mond; over 
zijn tong, tegen zijn kiezen, tegen zijn verhemelte. Dan duwt ze wat 
verder. Nu zijn al haar tenen in kees zijn mond. Loren moet grinniken 
om zijn vertrokken gelaatsuitdrukking. Met haar grote teen kan ze de 
epiglottis achter in zijn keel raken en kees moet een beetje kokhalzen. 
"Oh! Te diep?", zegt Loren, half gemeend. Kees zijn ogen tranen. Ze 
trekt haar voet iets terug. "...met je tong, tussen mijn tenen.." 
lispelt ze. Kees gehoorzaamt en probeert alle plekken met zijn tong te 
raken. De geur en smaak van Loren zitten in zijn mond en neus. 

Loren zakt iets onderuit en duwt haar voet opnieuw verder in kees zijn
mond. Loren geniet van de warme, zachte holte waar bijna haar halve 
voet in is verdwenen. Dan raken haar tenen weer een gevoelig plek en 
Kees moet weer kokhalzen. Loren giegelt zachtjes. "Andere voet ook..." 
zegt ze. Langzaam trekt ze haar natte rechtervoet uit zijn mond en zet 
‘m op Kees zijn been. Dan heft ze haar linker en legt haar grote teen 
op de tanden van zijn onderkaak. Loren trekt met haar teen zijn mond 
open en duwt dan haar hele voorvoet bij hem naar binnen. Kees kokhalst 
direct maar Loren duwt nog iets door. Kees pakt haar enkel voorzichtig 
maar trekt niet terug. Hij heeft dit voor haar over. Loren kijkt 
gefascineerd naar het gezicht van kees en zegt niets. Haar mond staat 
iets open en haar pupillen zijn groot en donker. Kees heeft het 
moeilijk maar houdt vol. Zijn ogen lopen vol met tranen, zijn adem is 
onregelmatig en lastig te combineren met de onvrijwillige slikreflex in 
zijn keel. Loren voelt dat Kees toch iets wil terugtrekken. Ze tilt 
haar rechterbeen op en haakt haar voet achter het hoofd van Kees. Dan 
trekt ze zijn hoofd naar zich toe en duwt haar voet dieper bij Kees 
naar binnen. Kees voelt iets van paniek opwellen. Toch laat hij Loren 
verder gaan. Hij heeft de controle helemaal overgegeven aan haar. Het 
spel gaat nog even door totdat Loren ziet dat Kees aan het einde van 
z'n latijn is en trekt haar voet uit zijn mond. 

Kees zijn hoofd valt slap naar beneden. Hij hapt naar adem en moet wild
slikken. Zijn handen ondersteunen nog steeds Lorens been en voet. Loren 
leunt naar voren, haakt haar vingers onder Kees zijn kin en tilt zijn 
hoofd op. Kees betraande ogen treffen de koele blik van Loren. "Nu heb 
je ook een beetje aandacht aan mij gegeven.". Dan laat ze Kees zijn kin 
los. Zijn hoofd valt weer naar beneden. Hij heeft even tijd nodig om 
dit allemaal te verwerken. Maar Loren heeft andere plannen. Ze is 
onderuit geschoven en heeft haar benen iets gespreid. Het oversized 
T-shirt hangt tussen haar dijen. Ze heeft het iets naar boven geschoven 
zodat de zachte binnenkant van haar dijen zichtbaar is. Loren reikt 
iets naar voren en pakt het haar van kees stevig beet en trekt zijn 
hoofd omhoog. Met de duim van haar andere hand wrijft ze de tranen bij 
zijn ogen weg. Loren spreidt haar benen nog iets en trekt Kees aan zijn 
haar dichterbij tussen haar dijen. Kees ziet het zachte vlees van Loren 
die het pad markeren naar een vochtige plek in haar slipje. Kees ruikt 
de opgewondenheid van Loren en voelt de warmte op zijn gezicht. Hij 
kijkt naar boven, naar Lorens gezicht en ziet de zelfde glimlach als 
eerder; triomfantelijk, beetje uitdagend, geheimzinnig. Dan voelt hij 
hoe ze harder aan zijn haar trekt en zijn gezicht tegen haar linker dij 
aan drukt. Plotseling horen ze de voordeur opengaan. Het is Vera...